“Kimleri görüyorum…” Korkmaz iki ay öncesinin anılarından çabuk sıyrıldı. Burada olmak, bu kasvetli odanın havasını solumak onu geçmişe götürüyordu. Duyguları iç içe geçmişti ve ayakta durmak genç adam için daha önce hiç bu kadar zor olmamıştı. Poker yüzüne kavuşabilmeyi dileyerek derin bir nefes aldı ve adamın alaylı ses tonuna, hafif bir tebessümle karşılık verdi.
“Bu kapıdan içeriye bir daha adım atmayacağına yemin etmiştin. Sana yeminini bozduranın ne olduğunu çok merak ettim şimdi.”
“Yardımına ihtiyacım var.” Kısa ve net. Lafı dolandırmak, boş yere gevezelik yapmak istemiyordu.
“Nasıl bir yardım?” Aziz paketinden bir sigara çıkardı ve çakmağıyla tutuşturdu. Nefesini dışarıya verirken bakışları oldukça alaylıydı.
“Benimle oyun oynama.” Korkmaz, Aziz’in masasının hemen
