HAGOD (SSPG)

Kape

ADRE POV

Pagpasok ko pa lang sa opisina ko, naramdaman ko na ang bigat ng araw na paparating. Isang sandamakmak na trabaho ang naghihintay sa mesa ko—contracts, reports, at kung anu-ano pang detalye na dapat kong tingnan.

Wala pa akong iniinom na kape, at hindi ko kayang mag-isip nang maayos nang wala iyon. Tumawag ako sa intercom, marahas na pinindot ang button para sa sekretarya ko.

"Ely, pumunta ka dito," utos ko.

Mabilis ang kanyang tugon. Ilang segundo lang, bumukas na ang pinto at pumasok siya, mukhang aligaga ngunit maayos pa rin ang porma.

"Yes, Sir?" tanong niya, tila nag-aantay ng susunod kong sasabihin.

"Magtimpla ka ng kape. Black. Walang asukal. Walang cream," madiin kong sabi habang tumitig ako sa kanya. Hindi na ako naghintay ng sagot at bumalik na sa pagbabasa ng report.

Makalipas ang ilang minuto, bumalik siya dala ang kape. Inilapag niya iyon sa gilid ng mesa ko.

"Here’s your coffee, Sir," sabi niya nang may kaunting kaba sa boses.

Kinuha ko ang tasa at lumagok ng isang higop. Pero sa unang tikim pa lang, halos mapalabas ko ang kape. Napangiwi ako sa lasa. Masyadong matamis! At parang ang tapang ng timpla.

"Anong klaseng kape 'to?!" sigaw ko sabay baba ng tasa sa mesa. Tumunog iyon nang malakas, dahilan para mapaurong siya.

"Ah… Sir, ginawa ko po ang sinabi ninyo," sagot niya, halatang kinakabahan.

"Sinabi ko bang lagyan ng asukal? O cream?!" Matalim ang tingin ko sa kanya habang tumayo ako. "Hindi ko maintindihan kung saan mo kinuha ang ganitong recipe. Hindi ito kape—parang dessert na matapang!"

"I-I'm sorry, Sir. Akala ko po—"

"That’s the problem, Ely. You assume too much! Akala mo? Hindi mo ba alam na kapag nagkamali ka, nasasayang ang oras ko?" Napailing ako habang pinupunasan ang labi ko gamit ang panyo.

"Pasensya na po talaga, Sir. Babawi po ako. Gagawa po ulit ako," halos pabulong niyang sabi, pero kita ang kaba sa mukha niya.

"Make sure na tama na ang gagawin mo!" mariin kong sabi bago bumalik sa upuan. Hindi ko mapigilan ang inis. Kung hindi niya kayang gumawa ng simpleng kape, paano ko siya aasahan sa mas komplikadong trabaho?

l

Pagkalabas niya ng opisina, narinig kong mahina siyang napabuntong-hininga. Ngunit binalewala ko iyon. Binuksan ko ang laptop at sinubukan muling ituon ang atensyon ko sa trabaho. Ilang minuto pa lang ang nakakalipas nang bumalik siya, dala ang bagong tasa ng kape.

"Sir, here’s the revised coffee," mahinahon niyang sabi habang inilalapag ang tasa.

Tiningnan ko ito nang masama bago muling uminom. Sa wakas, tama na ang lasa.

"At least now you got it right," sabi ko, bahagyang tumango bilang pag-apruba.

"Thank you, Sir," sagot niya bago tumalikod at tahimik na lumabas ng opisina.

Pagkalabas niya, naramdaman kong unti-unti nang bumabalik ang focus ko. Ngunit sa likod ng isip ko, hindi ko maiwasang mapaisip tungkol sa kanya. Baguhan pa siya, at halatang nangangapa pa sa trabaho.

Pero hindi ko pwedeng hayaang magkamali siya nang magkamali. Hindi ko ugali ang palampasin ang kahit na anong pagkakamali, lalo na sa opisina. Sa akin, ang bawat galaw ay may presyo—at bawat pagkakamali ay pwedeng magdulot ng problema sa kumpanya.

Kinahapunan, tinawag ko ulit siya sa opisina.

"Ely, pumasok ka dito," sabi ko sa intercom.

Pagpasok niya, bitbit niya ang isang clipboard at tila nag-aantay sa utos ko.

"Sir?"

"May mga bagong papeles na kailangang pirmahan at ipadala sa legal team. Make sure you deliver them personally, and double-check everything before handing them over," utos ko.

"Yes, Sir," sagot niya agad, at mabilis na umalis.

Hindi ko alam kung bakit, pero may kung anong koneksyon sa kanya na hindi ko maipaliwanag. Oo, hindi siya perpekto. Oo, marami siyang kailangang matutunan. Pero may nakikita akong determinasyon sa kanya—isang bagay na bihirang makita sa iba.

Makalipas ang ilang oras, bumalik siya dala ang mga papeles na pinapirmahan ko. Tahimik siyang nagtrabaho sa mesa niya sa labas ng opisina ko. Napansin kong kahit pagod na siya, patuloy pa rin siyang naglalakad nang may tikas at dignidad.

Muling tumunog ang intercom sa opisina ko.

"Ely," tawag ko.

"Yes, Sir?" mabilis niyang sagot.

"Tapos na ba ang mga pinapagawa ko?" tanong ko.

"Yes, Sir. Lahat po ay naipasa ko na sa legal team at nacheck ko na rin po ang bawat dokumento," sagot niya.

"Good," sabi ko habang tumango.

Sa kabila ng mahigpit kong panlabas, napansin kong unti-unti nang natututo si Ely. Alam kong mahaba pa ang kanyang tatahakin, pero sa bawat araw na lumilipas, mas nagiging maayos ang kanyang trabaho.

At kahit hindi ko ito ipapaalam sa kanya, alam kong mahalaga ang pagkakaroon niya sa opisina. Ang tahimik niyang determinasyon ang nagbibigay sa akin ng kumpiyansa na hindi lahat ng tao sa paligid ko ay umaasa lang sa swerte.

Walang lugar para sa mga mahihina sa mundo ko. At mukhang alam iyon ni Ely.

Nakakainit ng ulo. Sa dami ng trabaho kong kailangang tapusin, kailangan ko pang mag-deal sa kapalpakan ng bagong sekretarya. Damn this girl. Ilang araw pa lang siyang nagtatrabaho sa Montefalco Enterprises, pero parang tatlong taon na akong stressed sa kanya.

Pagkapasok ko pa lang sa opisina kaninang umaga, sunod-sunod na ang mali. Simula sa tamis ng kape hanggang sa mali-maling details ng mga report na dapat niyang inayos bago ipasa sa akin. I don't tolerate mediocrity. Lalo na sa isang kumpanya tulad ng sa amin.

"Mr. Montefalco, kailangan niyo na pong tingnan ang final draft ng project proposal para sa board meeting mamaya," sabi ni Ely habang pumasok sa opisina ko, hawak ang isang folder.

"Tingnan ko? Sigurado ka bang tama lahat 'yan? Ayokong mag-check ng mali ulit," malamig kong sagot habang tinatanggap ang folder.

"Yes, Sir. Sinigurado ko na pong tama lahat ng detalye," sagot niya, bagamat halata sa boses niya ang kaba.

Binuksan ko ang folder at sinuri ang bawat pahina. Ilang segundo lang, napansin ko agad ang problema. May maling data sa isang table. Napailing ako, inilapag ang folder sa mesa, at tumingin kay Ely na halatang naghihintay ng reaksyon ko.

"Seriously? Is this your idea of ‘tama’? Tignan mo ito," itinuturo ko ang mali. "How can I present this to the board? I need precise numbers, not guesses!"

Napalunok siya, halatang nagulat. "Pasensya na po, Sir. Akala ko po—"

"Akala mo? Huwag kang mag-akala, Ely. Dapat sigurado ka. I don’t have time for these mistakes," malamig kong sagot habang pinipigilan ang sarili na sumabog.

"Babaguhin ko po agad, Sir. Bigyan niyo lang po ako ng ilang minuto," sagot niya habang agad na binawi ang folder.

"Hindi minuto ang kailangan mo, Ely. Kailangan mo ng accuracy. Ayusin mo. At kung hindi mo maayos sa oras, huwag ka nang bumalik dito," sabi ko nang mariin.

Pagkalabas niya, napailing ako at muling uminom ng kape. Ano bang iniisip ng HR para kunin ang babaeng iyon? Wala akong oras para mag-train ng baguhan. Ang gusto ko ay may alam na agad sa trabaho. Pero kahit ganoon, may kakaiba sa kanya. Sa kabila ng lahat ng palpak niya, hindi siya nawawalan ng composure.

Damn it, Adre. Hindi ito ang oras para maging soft. Hindi ako nagbabayad ng tao para maging liability.

Ilang minuto ang lumipas, bumalik si Ely, dala ang inayos na report. Inabot niya ito sa akin na tila ba humihiling na tama na lahat ng nilalaman.

"Sir, narito na po ang revised draft. Inayos ko na po ang lahat ng mali," sabi niya, halatang maingat sa tono ng boses.

Binuksan ko ang folder at muling sinuri ang mga dokumento. Sa wakas, tama na lahat. Pero hindi ko sasabihin sa kanya na impressed ako. Hindi ko kailanman binibigyan ng gantimpala ang paggawa ng tama, dahil iyon ang inaasahan ko mula sa lahat ng empleyado.

"At least this time, you didn’t disappoint me," malamig kong sabi habang inilapag ang folder sa mesa.

"Salamat po, Sir," sagot niya, tila nakahinga nang maluwag.

"Don’t thank me. Just make sure na hindi mo na ako bibigyan ng dahilan para pagalitan ka ulit. Naiintindihan mo?"

"Yes, Sir. Naiintindihan ko po," sagot niya bago tuluyang umalis.

Pagkaalis niya, tumayo ako at naglakad papunta sa bintana. Pinagmasdan ko ang skyline ng lungsod, pilit pinapakalma ang sarili. Hindi ko maintindihan kung bakit may kung anong epekto ang babaeng iyon sa akin. Nakakairita siya, pero hindi ko rin maiwasang magtaka kung hanggang saan ang kaya niya.

Kinahapunan, tumawag ulit ako sa intercom.

"Ely, pumasok ka ulit dito," utos ko.

Mabilis siyang pumasok, dala na naman ang clipboard niya.

"Yes, Sir?"

"May ipapagawa akong email. Make sure na tama ang lahat ng detalye bago mo i-send sa mga board members. Naiintindihan mo?"

"Yes, Sir," sagot niya agad.

"Good. Isa pa, ipagtimpla mo ako ng bagong kape. At sana, this time, hindi na matamis o masyadong matapang. Just the way I like it."

"Noted po, Sir," sagot niya bago lumabas.

Ilang minuto ang lumipas, bumalik siya dala ang tasa ng kape.

"Sir, here's your coffee," sabi niya habang iniaabot ang tasa.

Tinanggap ko iyon at uminom ng kaunti. Sa wakas, tama na ang timpla. Napabuntong-hininga ako at tumingin sa kanya.

"Finally, something decent. Good job," sabi ko, bagamat hindi ko itinago ang malamig na tono.

"Salamat po, Sir," sagot niya bago muling umalis.

Pagkatapos ng araw na iyon, napansin kong mas maayos na ang takbo ng trabaho. Bagamat may mga pagkakataong nagkakamali pa rin siya, unti-unti na siyang natututo. Pero hindi ibig sabihin noon na luluwagan ko siya. Ako si Adre Montefalco. Walang puwang ang pagiging mediocre sa ilalim ng pamumuno ko.

Damn this girl. Stressful, pero sa isang banda, she keeps things... interesting.