HAGOD (SSPG)

Papeles

THIRD PERSON POV

Maaga pa lang, nagising si Ely sa alarm clock niya. Alam niyang hindi pwedeng maulit ang nangyari kahapon. Handa siyang gawin ang lahat para mapanatili ang trabaho niya. Matapos maghanda, mabilis siyang lumabas ng bahay at sumakay ng jeep. Habang nasa biyahe, paulit-ulit niyang sinasabi sa sarili na kailangang magtagumpay siya sa araw na ito.

Pagdating sa Montefalco Enterprises, eksaktong oras siyang nakarating. Tumayo siya sa lobby para huminga nang malalim bago tumungo sa elevator. Sa kanyang isip, ipinangako niyang gagawin ang lahat para maging perpekto ang trabaho niya.

Sa opisina ni Adre, abala ang CEO sa pagbabasa ng mga dokumentong iniwan ni Ely noong nakaraang araw. Tumunog ang intercom, hudyat na dumating na ang kanyang bagong sekretarya.

"Sir, good morning po," bungad ni Ely habang dahan-dahang binubuksan ang pinto. Nakatingin siya kay Adre, na seryosong nakaupo sa kanyang mesa.

"Miss Santos," malamig na bati ni Adre. "I hope you’re not late today."

"Hindi po, Sir. Maaga po akong dumating," mabilis niyang sagot, pilit na ngumiti kahit kinakabahan.

"Good," sagot ni Adre. "Let’s keep it that way. I need you to organize these reports for the board meeting later."

Tumango si Ely at agad na kinuha ang mga dokumento sa mesa ni Adre. Sa isip niya, iniisip niyang sana, hindi siya magkamali.

Habang inaayos niya ang mga dokumento sa kanyang mesa, narinig niya ang tunog ng intercom.

"Miss Santos, bring me my coffee," utos ni Adre.

"Yes, Sir," mabilis niyang sagot.

Pagdating niya sa pantry, pilit niyang hinanap ang tamang brand ng kape na gusto ni Adre. Matapos nitong magtanong sa ibang empleyado, nakuha niya ang sagot. Nang maihatid niya ang kape sa opisina ng kanyang boss, agad itong sumimsim ng kaunti bago tumingin sa kanya.

"Not bad," sabi ni Adre. "But next time, make sure it’s hotter."

"Opo, Sir. Pasensya na po," sagot ni Ely, pilit na hinahabaan ang pasensya niya.

Matapos ang ilang oras, dumating na ang oras ng board meeting. Pumasok si Ely sa conference room bitbit ang mga papeles. Nakatayo si Adre sa harapan, nakasuot ng kanyang pormal na suit, habang nagbibigay ng mga tagubilin. Hindi maiwasang mapansin ni Ely kung gaano ka-charismatic ang kanyang boss, kahit may pagka-arrogante ito.

"Miss Santos," tawag ni Adre sa kanya, dahilan para mabigla siya.

"Yes, Sir?"

"Hand me the financial report."

Mabilis niyang binuksan ang folder at iniabot ang hinihingi nito. Habang binabasa ni Adre ang dokumento, nanatili siyang nakatayo sa tabi, pinipilit na huwag magpakita ng kaba.

Pagkatapos ng meeting, tinawag siya ni Adre sa opisina nito.

"Miss Santos, sit down," utos niya habang itinuro ang upuan sa harap ng mesa niya.

Umupo si Ely at hinintay ang sasabihin ng kanyang boss.

"Not bad for your second day," sabi ni Adre habang pinagmamasdan siya.

"Thank you po, Sir. Sinusubukan ko pong gawin ang lahat ng makakaya ko."

"You’re supposed to," malamig na sagot ni Adre. "But remember, I don’t tolerate mistakes. If you mess up, you’re out."

Napayuko si Ely. "Opo, Sir. Naiintindihan ko po."

"Good. That’s all. You can go back to work."

Tumayo si Ely at nagpaalam. Sa isip niya, kahit papaano, magandang senyales na hindi siya sinigawan o napagalitan ngayong araw.

Habang nasa pantry para magtimpla ng kape para sa sarili, nakasalubong niya ang isa sa mga empleyado ng kumpanya, si Bea.

"Hi, ikaw pala yung bagong sekretarya ni Sir Adre," bati ni Bea.

"Oo, ako nga. Ely Santos," pagpapakilala niya.

"Grabe, ang tapang mo ha. Hindi biro maging secretary ng boss natin. Masungit, istrikto, at walang pasensya."

"Alam ko nga. Pero kailangan kong kayanin. Kailangan ko ng trabaho," sagot ni Ely habang humihigop ng kape.

"Well, good luck na lang sa’yo. Kasi ang dami nang nauna sa’yo, pero halos lahat sila, hindi tumagal," sabi ni Bea bago umalis.

Napabuntong-hininga si Ely. Alam niyang mahirap ang trabaho, pero wala siyang balak sumuko.

Sa huling bahagi ng araw, pinatawag ulit siya ni Adre.

"Miss Santos, I need you to finalize these reports by tonight," utos ni Adre habang inilalagay ang isang stack ng papeles sa mesa niya.

"Tonight po, Sir?" tanong ni Ely, bahagyang gulat.

"Yes. Is there a problem?" tanong ni Adre, nakataas ang kilay.

"Wala po, Sir. Aayusin ko po agad," mabilis na sagot ni Ely.

"Good. I need them first thing in the morning," dagdag ni Adre bago siya pinakawalan.

Habang naglalakad pabalik sa mesa niya, napabuntong-hininga siya. Alam niyang magiging mahabang gabi ito, pero kailangan niyang tapusin ang trabaho. Para sa kanya, wala nang mas mahalaga pa kundi ang magtagumpay sa kanyang ginagawa, kahit pa napakahirap magtrabaho sa ilalim ng isang tulad ni Adre Montefalco.

Habang inaayos niya ang mga report sa mesa, napaisip si Ely sa mga sinabi ni Bea kanina. Totoo kaya na halos walang tumatagal sa posisyon niya? At kung totoo man, kakayanin kaya niya? Pero sa likod ng lahat ng tanong na iyon, isang bagay ang sigurado: Hindi siya basta-bastang susuko.

Sa tingin niya, may dahilan kung bakit ganoon si Sir Adre. Sa likod ng malamig na personalidad nito, nararamdaman niyang may itinatago itong kwento na hindi basta-basta ibinabahagi. At kahit hindi niya iyon tanungin, alam niyang darating ang araw na unti-unti rin itong mabubunyag.

Ngunit sa ngayon, ang mahalaga ay gawin ang trabaho nang maayos at ipakita kay Adre na hindi siya tulad ng ibang sekretarya na sumuko agad.

"Good luck, Ely," bulong niya sa sarili habang inumpisahan ang mga papeles.

Maagang natapos ni Ely ang mga report na ipinagawa ni Adre. Maingat niyang inilagay ang mga papeles sa folder bago bumalik sa opisina ng kanyang boss. Sa bawat hakbang niya, nararamdaman niya ang kaba, pero alam niyang kailangang maging propesyonal siya.

"Sir," magalang na bati ni Ely habang kumakatok sa pinto ng opisina.

"Come in," malamig na sagot ni Adre mula sa loob.

Pagpasok niya, nakita niya si Adre na abala sa pagtingin sa laptop nito. Tahimik niyang inilapag ang folder sa mesa nito at tumayo nang diretso.

"Here are the reports you requested, Sir. Natapos ko na rin po at naisend na rin sa email ninyo," sabi niya, pilit na hinahawakan ang kanyang kumpiyansa.

Saglit na tumingin si Adre sa kanya, bago tumingin sa folder. Binuksan niya ito at sinimulang basahin ang unang pahina. Walang imik ang CEO habang sinisiyasat ang bawat dokumento.

Habang hinihintay ang reaksiyon ni Adre, tahimik lang si Ely sa gilid, kinakagat ang labi para mapigil ang kaba. Ilang minuto pa, ibinaba ni Adre ang folder at tumingin sa kanya.

"Not bad," sabi nito.

"Thank you, Sir," sagot ni Ely, tila nakahinga nang maluwag.

"Pero," dagdag ni Adre, dahilan para muli siyang kabahan, "next time, make sure the formatting is consistent. Ayusin mo 'to. I hate disorganized reports."

"Opo, Sir. Pasensya na po. Aayusin ko po agad," mabilis niyang sagot, nagmamadaling kunin muli ang folder mula sa mesa ni Adre.

"Good," malamig na tugon nito. "Now go."

Tumango si Ely at mabilis na umalis sa opisina. Nang makalabas siya, napabuntong-hininga siya. Kahit na may komentong hindi maganda, ang mahalaga ay hindi siya sinigawan.

Pagbalik sa kanyang mesa, inumpisahan ni Ely ang pag-aayos ng mga dokumento. Habang ginagawa ito, narinig niyang nagkukwentuhan ang mga empleyado sa likuran niya.

"Grabe, ang strict talaga ni Sir Adre. Parang wala siyang ibang alam kundi magtrabaho," sabi ng isang babae.

"Totoo! Pero aminin mo, sobrang gwapo niya," sagot ng isa pang empleyada, sabay tawa.

Hindi maiwasang mapangiti ni Ely sa narinig, pero agad din niyang pinigilan ang sarili. Alam niyang hindi dapat siya magpadala sa mga ganitong usapan. Mas mahalaga ang trabaho.

Pagbalik niya sa opisina ni Adre, muling kumatok si Ely.

"Sir, here are the revised documents," sabi niya habang iniaabot ang folder.

Tumango si Adre at muling binuksan ang folder. Tahimik nitong binasa ang mga nilalaman. Matapos ang ilang minuto, tumingin ito kay Ely.

"Better," sabi nito.

"Thank you po, Sir," sagot ni Ely, halatang may halong ginhawa ang boses niya.

"That’s all for now. You can leave," utos ni Adre.

Tumango si Ely at mabilis na lumabas. Habang naglalakad pabalik sa kanyang mesa, naramdaman niyang unti-unti siyang nasasanay sa malamig at istriktong ugali ng kanyang boss.

Pagkatapos ng ilang oras, tumunog ang telepono sa mesa ni Ely.

"Miss Santos, come to my office," sabi ng malalim na boses ni Adre mula sa kabilang linya.

Agad siyang tumayo at nagtungo sa opisina ng kanyang boss.

"Sir?" tanong niya nang makapasok siya.

"Sit down," utos ni Adre, sabay turo sa upuan sa harap ng mesa niya.

Umupo si Ely, hinihintay ang sasabihin nito.

"I need you to schedule a meeting with the marketing team tomorrow. And make sure all their reports are complete before the presentation," sabi ni Adre habang nakatingin sa kanya.

"Opo, Sir. Gagawin ko po," sagot niya.

"Also, send me an update on the project timeline by the end of the day. I want it detailed and accurate," dagdag ni Adre.

"Yes, Sir. I’ll make sure po," sagot ni Ely.

Tumango si Adre at muling bumalik sa laptop niya. Nakuha ni Ely ang senyales na tapos na ang usapan nila kaya agad siyang tumayo at nagpaalam.

Pagbalik sa kanyang mesa, agad niyang inasikaso ang mga utos ni Adre. Isa-isa niyang tinawagan ang mga miyembro ng marketing team para siguraduhing handa sila para sa meeting kinabukasan. Habang abala siya, biglang lumapit ang isa sa kanyang mga katrabaho, si Bea.

"Ely, kaya mo ba si Sir Adre?" tanong ni Bea habang nakangiti.

Napangiti si Ely. "Mahirap, pero kailangan kayanin. Wala akong choice, e."

"Naku, good luck sa'yo. Kasi ako, hindi ko talaga kakayanin ang pagiging strict niya. Parang lagi siyang galit!" sabi ni Bea sabay tawa.

"Tingin ko hindi naman siya galit. Ganoon lang talaga siya magtrabaho," sagot ni Ely.

"Siguro nga. Pero buti ka pa, natitiis mo siya. Ako baka isang araw pa lang, magre-resign na ako," sagot ni Bea bago bumalik sa kanyang message.

Habang patuloy na nagtatrabaho, naisip ni Ely na kahit gaano kahirap ang trabaho, masaya siyang may pagkakataon siyang mapatunayan ang sarili niya. Kahit mahigpit si Adre, alam niyang may natutunan siya sa bawat araw na lumilipas.

Sa isip niya, sinabi niya sa sarili: Kaya ko 'to. Hindi ako susuko.