Hislerimden korkan bir insan hiç olmadım. Yaşamak korkutucu değildi ama sıkıcıydı, doğduğu günden beri insan bir amaç uğruna nefes alıp vermek zorundaydı. En iyi okullar, yüksek puanlar, mezun olmak ve ardından prestiji yüksek bir iş bulmak… Sabah altıda kalkıp akşam altıya kadar durmadan çalışmak, birilerini memnun etmek için güler yüzlü olmak, kavga etmemeye çalışmak ve monotonlaşmış hayatların ışığında günden güne çürüyerek canlı cenazeden toprağa karışmak. Tüm bunlar sıkıcıydı, insanın ruhunu emen tek düze yaşantı dayanma sınırını test ediyordu. İşte bu senin hayatın, bakalım nereye kadar dayanabileceksin? Yüksek notlar almak zorunda olan, aksi durumda babasıyla çalışmaya mahkum edilmiş ve bunun korkusuyla devamlı ders çalışan bir çocuk olarak büyümüştüm. Okulda, evde, tatillerde deva

