"Shane... Shane, I'm so sorry. Patawarin mo ako."
Sa ilang taon niyang pagiging doktor, araw-araw
siyang nakakarinig ng pag-iyak, ang pasyente man o
ang pamilya nito, pero aaminin ni berly sa sarili na ang hikbi ng estranghera ang pinakamasakit pakinggan sa
lahat ng narinig niya. Ito ay puno ng sakit at pagdurusa
Once again, he couldn't help but wonder, Ano'ng
nangyari sa 'yo?
Ilang minuto rin ang lumipas at hinayaan niya ito umiyak habang yakap niya ito. Patuloy ito sa paghingi
ng tawad sa isang nagngangalang Shane.
Sino siya? Ano'ng pangalan mo? At bakit gusto mong
mamatay? Ilan lamang iyon sa mga tanong na nabuo
sa isipan ng binata. Totoo na nagkainteres siya sa babae
nang sabihin nito sa kanya na patayin na lamang ito.
Para sa isang kagaya niya na marami pang gustong
gawin sa buhay, hindi niya maintindihan kung
ano ang
magtutulak sa isang tao upang wakasan ang buhay nito.
Nang ihiga niya na sa kama ang kayakap, hindi na ito gumalaw. Nakita niyang pumikit ang mga mata nito.
Doon niya ipinagpatuloy ang panggagamot. Maingat
hiyang pinunasan at nilinis ang mga sugat nito sa
katawan. Ang tatlo sa mga sugat nito ay kailangan pang tahiin kaya upang masiguro na hindi ito magigising
muli habang nagtatahi siya, tinurukan niya ito ng
pampatulog.
Nang matapos sa ginagawa ay saka pa lamang siya
nagkaroon ng pagkakataong pagmasdan itong mabuti.
Natanggal na ang damit at pantalon nito, tanging saplot lamang sa katawan ay ang bra at panty nito. Ngunit sa dami
ng sugat nito ay napakaraming benda ang nakabalot
ito. Magkagayunman, hindi pa rin niyon naikubli ang
ganda ng dalaga. Maputi ito at maganda ang hubog ng
katawan. She had the curves in all the right places.
Binalutan ito ni berly ng kumot at naupo sa upuan sa
gilid na kama. Inilapit niya ang mukha upang lalo pang
matitigan ang mukha nito. Hindi niya napigilan ang
Sariling haplusin ang pisngi ng babae. Ano'ng nangyari
sa yo? Gusto kong malaman. Hindi siya mapakali.
Naiintriga siya rito. I want to know more about you.
"Wake up soon," bulong niya rito kahit pa alam
niyang kailangan pa nitong magpahinga. Tumayo na
siya at lumabas ng kuwarto. Hindi niya alam kung
sadya ba o pagkakataon lang kung bakit siya ang nakakita rito.
Isa lang ang nasisiguro niya, he just found what he was looking for. Interesado siya sa dalaga. I will no let you die. Hindi niya nga lang alam kung hanggang
kailan o kung hanggang saan aabot ito.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Nagising si Shine na sumasakit
ng kanyang mga mata ay kaagad din siyang napapikit dahil parang pinipiga ang kanyang ulo sa sakit. Ipinilig niya ang ulo. Mayamaya pa ay nagawa na niyang
magmulat ng mga mata at iniikot ang paningin sa
kinaroroonan niya.
Nasaan ako? tanong niya sa sarili. Maganda at
malawak ang silid. Simple ngunit halatang mamahalin
ang mga dekorasyon niyon. Hindi ito ang silid ko.
Kama lamang nilang dalawa ni Shane at kabinet ang nasa
kanilang silid at walang kahit na anumang disenyo.
"Shane.." Sa pagkaalala sa kapatid, muli niyang
naramdaman ang pait at sakit ng nangyari. Wala na ang
kakambal ko. Patuloy sa pagpatak ang kanyang luha.
Her sister, also her protector and best friend, was
killed in the most brutal way possible. Hindi ito basta-
basta namatay, Pinahirapan muna ito nang husto
at iyon ang hindi niya pa rin matanggap hanggang
ngayon. Alam niyang matapang ang kakambal. Sa
nakaraang mga pagpaparusa sa kanila, hindi ito
sumisigaw sa sakit o nagmamakaawang pahintuin ang
pagpaparusa.
Maging siya naman ay ganoon ngunit pagkatapos
ay umiiyak siya, hindi katulad ni Shane. She had been
the bravest of all that she met. Hindi ito umiiyak.
at Kinikimkim nito ang lahat ng nararamdaman.
Pinrotektahan siya nito at siya pa rin ang iniisip nito
ilhanggang sa huli,
Dapat ako ang namatay, nasambit ni Shine sa sarili.
Siya ang mahina. Siya ang may pagkakamali, pero
sinalo lahat ni Shane ang kabayaran sa kahinaan niya.
Hindi makatao ang nangyari rito. She didn't deserve to
die especially in that way. Kung may dapat makaranas
niyon, siya iyon. I really am a failure. As a sister and
even as an assassin.
Malungkot siyang napangiti. Matagal niyang
iniwasan ang pagpatay. Her sister even died just to
prevent her to kill, pero kahapon, nangyari na ang
matagal nilang iniiwasan.
Hindi madaling sikmurain ang pagpatay, pero
Sa aminin ni Shine sa sarili na hindi siya nagsisisi. Kung
tutuusin, sa sakit na naranasan ng kakambal, hindi
pa siya kontento sa ginawa sa tiyuhin. Gusto niya
rin sanang pahirapan ito, for him to feel every ounce
of pain her sister felt. Pero pinatay niya ito kaagad
lyon marahil ang isa pa niyang pinagsisisihan. The
only consolation was in knowing that the demon who've haunted them for many years was finally dead
Naipaghiganti pa rin niya ang kakambal.
Magkaganoonman, she still felt empty. Nawala
na ang lahat sa kanya. Kasabay ng pagkawala ni Shane
ay ang pagkasira ng lahat ng kanyang pangarap. Ang
mabuhay nang normal at mapayapa. Mag-isa na lamang si
Shine ngayon. For once, she was truly alone. No one share the joy and hardship of life.
"Shane, gusto na kitang makasama." Itinaas ng
dalaga ang ulo na tila nangungusap sa langit. Ayoko
mabuhay nang wala ka. Gusto na niyang mayakap muli
ang kakambal. Panandalian niyang ipinikit ang mga
mata at sa wakas, nakaramdam siya ng kapayapaan.
naging desisyon, alam niyang sasaya siya.
Iminulat niya ang mga mata at inilibot ang
paningin sa silid. Naghahanap siya ng magagamit
upang wakasan ang buhay. Nakita niya ang mga gamit
sa panggagamot sa drawer na malapit sa kama. kinuha niya ang gunting at itinutok sa leeg niya. Balak niya gilitan ang kanyang leeg upang sa wakas ay magkasama
na sila ng kakambal.
Shane, wait for me. Miss na miss na kita. I'm sorry.
Nang tangkain na niyang wakasan ang buhay, bigla
bumukas ang pinto at may pumasok na lalaki.
Nagulat si Shine at napahinto sa gagawin. Alam niyang
may gumamot sa kanya, ngunit hindi niya inasahan na
maaabutan pa siya nito nang buhay. Sa kabilang banda,
nagulat man ang lalaki pagkakita sa kanya na may
hawak na gunting, mabilis itong lumapit sa kanya.
Pahablot na kinuha ang gunting. "Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?" anito sa malakas na tinig. Nang hindi siya sumagot, ibinaba nito ang gunting sa side
table, inis na hinablot pa nito ang mga balikat niya at
inalog siya. "Magsalita ka, ano'ng gagawin mo?"
Nainis na rin siya; sino ba ang lalaking ito para pakialaman siya? At kung sigawan siya, animo ay malapit na kaibigan. Pinalis niya ang mga kamay nito.
. "Wala kang pakialam! Sino ka ba?"
Muli nitong hinawakan ang mga balikat niya at
sinabi, "Walang pakialam? Niligtas ko ang buhay mo."
"Sorry pero hindi ko sinabing iligtas mo ako. I want
to die. Please... just let me die." Tumulo ang luha ni Shine.
Sa hindi niya malamang dahilan, tila lalo itong
nagalit. Muli siyang niyugyog nito. "Hindi kita