“Çırpı bacak, şu gelen seninki değil, değil mi?”
Başımı çevirip Ahmet amcanın işaret ettiği yöne baktım. Sinirli ve hızlı adımlarla yaklaşan Can’ı görür görmez iç çektim.
“Maalesef o, moruk,” dedim.
Hasan amca bana doğru eğildi, sesi fısıltıya yakındı.
“Kızım biz yaşlıyız, bizi dövmez değil mi?Saygılı bir çocuğa benziyor," dedi korkuyla.
"Valla Hasan amca," dedim Can’ın çatık kaşlarını izlerken. "Şu an beni bile çiğ çiğ yiyecek gibi bakıyor, kendinizi kollayın."
Can yanımıza geldiği an ayağa kalkıp beline sarıldım. Bir anlık şaşkınlığın ardından o da beni sardı.
“Neredesin sen bu saate kadar?” dedi. “Telefonlarımı neden açmıyorsun?”sinirle yüzüme bakıyordu.
Şirin bir gülümseme takınıp amcaları işaret ettim.
“Okey oynuyorduk… arkadaşlarımla.”
Bakışları önce bana, sonra masaya kay
