Üzerimde hissettiğim ağırlıkla gözlerimi zar zor açtım.
"Buse?" diyebildim şaşkınlıkla. Küçük kız üzerime çıkmış, bitmek bilmeyen bir enerjiyle zıplıyordu. Uyandığımı görünce yüzünde güller açtı; hemen yanımdaki Efe’nin üzerine atlayıp aynı neşeyle onu da uykusunun en tatlı yerinden söküp almayı başardı.
Yattığım yerden doğrulup oturur pozisyona geçtim.Ege çoktan uyanmış, mahmurluğunu üzerinden atmaya çalışıyordu. Can ise kollarını göğsünde bağlamış, kapı pervazına yaslanarak busenin neşeli hallerini sessiz bir tebessümle izliyordu.
Efe, Buse’yi gıdıklamaya başladığında odanın içini neşeli kahkahalar doldurdu.
Buse, Efe’nin elinden kurtulmayı başarıp kucağıma sığındı ve boynuma sıkıca sarıldı. Saçlarının arasına derin bir öpücük kondurup onu sarmaladım.
“Duru abla, bu gece ben de siz
