Geldim. Yetiştim.
Yanımıza genç bir kadın geldi. Nefes nefeseydi.
Ege’nin yanına çöktü, parmaklarını boynuna koydu, nabzına baktı.
Bir an sessizlik…
Sonra yüzünde bir ışık belirdi.
“Yaşıyor.”
İçime yeniden bir umut doldu.
Sanki dünya yeniden dönmeye başladı.
“Kaldırmama yardım edin,” dedi.
“İçeri taşıyalım. Kurşunu çıkarmam gerekiyor.”
Ege’nin kanına bulanmış ellerimi pijamama sildim.
Beyaz pijamalarım kardeşimin kanına bulandı.
Kaldırmak için hamle yaptım, ama Can kolumdan tuttu.
“Sen bırak,” dedi.
Sesi yumuşak,ama otoriterdi.
Adamlar hızlıca gelip Ege’yi sedye benzeri bir şeye yerleştirdiler.
“Üst kata, boş bir odaya çıkarın,” dedi Can.
Başımi yana çevirdiğimde, hâlâ dizlerinin üzerine çöküp oturan Efeye baktım. Hafifçe omzuna dokunup, “Efe” dedim ama tepki vermedi.
On
