CHAPTER 1: SHOOTING STAR IS TO BLAME
"Hi princess, come here magandang manood ng shooting star ngayon." nakangiting sabi sa akin ni daddy.
"Coming dad." i shout to him.
Pagka akyat ko sa taas ng bubong bahay ay dinamba ko ng yakap si daddy na syang ikinatawa nito.
"Daddy?" tawag pansin ko dito.
"hmm,yes baby." tanong ni daddy habang nasa langit pa rin ang kanyang atensyon.
The sky is indeed beautiful with the stars above.Binalita kasi kagabi sa tv patrol na uulan daw ng shooting stars ngayon so me,dad and mom decided to watch them dito sa taas ng bubong ng bahay namin.May rooftop kasi tong bahay namin so pwede tumambay dito if i want to.
"Can i ask you something dad?" Nakatabingi ang ulo kong tanong dito.
"sure,baby what's that?" tanong nito sa akin pagkalingon sabay ngiti.
"Is my mom is your first love?" Tanong ko dito.
"Why so sudden question,baby?" nakakunot nuong tanong nito sa akin.
"Ihhhh daddy come on tell me,is my is your first love?" pang-uulit kong tanong dito.
"Ok ok, actually your mom isn't my first love." Nakangiti nitong sabi sa akin sa tingin sa madilim na kalangitan.
"Really? Do you still love your first love?" Nakataas ang kilay kong tanong dito.
"hmm,, actually i still have this kind of feelings for her." Nakangiti nitong sabi.
"WHAT SO MAS MAHAL MO SYA KESA SA AM----" hindi ko natapos ang pagmamaktol ko ng pinutol ni dad ang sasabihin ko.
Ampt, so he still love his first love ganun huhuhu this can't be paano naamn kami whaaahhh
"Hey, yes i still have feelings for her but you and your mom is more than-- you know what baby, they say first love never dies and actually yes it's true.First love will always be first love hindi yan makakalimutan but matututo tayo." He said and smile like he remember something.
He continue...
"And you know what baby, she's the reason kung bakit nakilala ko ang mommy mo." he said. "She taught me to let go of someone or something you love even it's hard and move forward in the next chapter of your life." he continue and look at me into my eyes.
"I still admirer her but you and your mom is my life now so wag ka ng sumimangot ok, i do love you and your mom always remember that." sabi nito sabay halik sa aking noo.
Habang nag father and daughter moment kami ni daddy ay biglang dumating si mommy na may dala dalang pagkain.
"Hey my lovely family, here's your food." Mom said, dad kiss her temple.
'sana all E, huhuhuhu ' i said to my mind.
"ohh nagsisimula na yung shooting stars." nakangiting saad ni mommy kaya sabay kaming napalingon ni daddy sa kalangitan.
"Hey baby, you can wish from shooting stars baby." Dad said.
I actually don't believe in such thing like that but wala naman sigurong mawawala if i try to,right? I mean as if magkakatotoo. So i start closing my eyes and wish something na alam kung imposible.
-----------
"Athena Montero, wake up cauz ano ba.We're going to be late." Sigaw ng kung sino.
Hayst, ano ba yan ang sarap sarap ng tulog ko tapos gigisingin lang ako ni mommy.
"Mommy,wala kaming pasok ngayon.It's Saturday today at hindi rin pupunta dito si Samantha." sabi sabay taklob ng kumot.
"Sinong Samantha at teka anong mommy.Lintek Athena gumising ka na sabi E," i heard mom shout.
"Hayst mommy inaantok pa ko E," i said to her.
"Isa pang mommy mo Athena bubuhusan na kita jan.Hindi mo ko mommy pinsan mo ko P.I.N.S.A.N ok." sigaw ni mommy na siyang ikanatayo ko.
"MOMM---wait mommy nagparetoke ka ba?Bakit parang bumata ka ata ngayon?" Nagtatakang tanong ko dito.
"Baliw,ano ba yang pinagsasabi mo epekto ba yan ng pagpupuyat mo kagabi ha kaya kung ano ano pinagsasabi mo?At anong mommy che I'm I that old enough ha?" Nakataas ang kilay na saad nito sa akin.
Nagulat ako sa sinabi nito, but papaano nangyari yun don't tell me na bumalik ako sa nakaraan? Like as if that's even real nagpapatawa ba si mommy.Pangungumbinsi ko sa aking sarili--pero what if? whaaahhh
Nang mapadako ang tingin ko sa kalendaryo at literal na lumaki ang aking mata sa nakita.
'1982, is this some kind of joke?'
ohh my goshhhh don't tell me bumalik nga ako sa nakaraan?Then i remember what happened last night..
**FLASHBACK**
"I wish makilala ko ang babaeng naging dahilan kung bakit nagkakilala ang parents ko." Hiling ko habang nakapikit ng may ngiti sa labi.
**END OF FLASHBACK**
Shock, this can't be true?
"Yung k-kalendaryo a-antique ba yan?" nanginginig kong tanong sa kanya.
"Ha? hindi yan antique noh.At kelan pa nagkaroon ng antique na kalendaryo?" Nakataas na kilay nyang tanong sa akin.
So, it means na bumalik nga talaga ako sa nakaraan,kung saan nagkakilala ang parents ko at ang taong naging dahilan kung bakit nag kakilala ang mga magulang lang ko.Somehow I feel excited na kinakabahan.
"Momm--este Samantha pinsan kita diba?" tanong ko rito.
"Kanina ka pa ha at Oo magpinsan tayo,why?" tanong niyo pabalik.
"Ahh ehhh, hehehe wala pala teka sinabi mong may pasok pa tayo diba?" Magtatanong sana ako about sa kanya pero baka magtaka ito sa kinikilos ko kaya wag na lang at baka pagkamalan pa kong baliw.
"Ayyy, oo nga pala.Hala sige Athena maligo ka na at pagkatapos ay bumaba para makakain na tayo.Baka malate pa tayo niyan eh." Sabi nito sabay labas ng aking--este kwarto ni Athena.
Ilang oras pa ako nag-isip kung anong mangyayari sa akin dito gayung clueless ako sa nangyayari.Bakit ba kasi humiling-hiling pa ko sa shooting star.Athena naman kasi E.Pagkatapos kung kausapin ang sarili ko at napagpadyahan kong maligo na at pagkatapos ay bumaba na rin dahil kakain na raw kami ni momm--este Samantha.
After naming kumain ay nagpasyahan na naming umalis para pumasok nalaman ko rin na first day namin ngayon, na kinabuti ko dahil baka kung ano ano itanong nila sa akin ay wala akong maisagot.So ayun na nga nandidito na kami ngayon sa bulletin board para tignan ang section namin.
"Uyy,Athena same class section ulit tayo." Nagtitiling sabi sabi nit na ikinangiti ko dahil atleast hindi sya mahihiwalay sa akin lalo na't dayo lang ako sa taong ito.
"A-ah eh, oo nga noh hehehe" Utal kong sabi dito.
At napagpasyahan nga naming pumasok sa room namin, habang naglalakad kami ay nag-iisip ako ng paraan kung papaano makaka survive sa taong ito.At papaano ko makikilala ang taong naging dahilan ng pagkakakilala ng parents ko.
Sa kakaisip ko ay hindi ko na namalayang may nabunggo ako.
"WHAT THE HECK, DON'T YOU KNOW WHERE YOU GOING HA?"