XANTINA’S POV
“Will you please at least cover you d**k first,” utos ko sa kaniya.
“X, sa dami ng sinabi ko, iyan pa talaga ang sasabihin mo?” nakataas ang kilay na tanong niya.
“Before you confess, hindi pa pwedeng magdamit ka muna. Get dress, we will talk,” wika ko.
“Okay,” napipilitang sagot nito at muling lumabas ng kwarto. Mabilis rin akong bumangon sa kama at nagbihis.
Nagsusuot pa lang ako ng damit ko nang muling bumukas ang pinto ng kwarto. Nakabihis na siya. At least ngayon, makakapag-usap na kami ng maayos.
Pero hindi ko naman alam ang sasabihin ko bigla. Para bang naubos bigla ang mga sasabihin ko habang nakatingin sa kaniya. Kailan pa ako nahiyang makipag-usap sa kaniya?
Hindi ako palengkera pero sanay akong makipagsagutan, pero ngayon. Hindi ko man lang magawang ibuka an
