She and the 7 boys OVA
(Princess back story)
Chapter 14
Nagising si Princess sa kalagitnaan ng kagubatan, tumayo si Princess at biglang kumalam ang kaniyang sikmura, "hayss nagugutom nako,kung nandito lang sana si inay"ani ni Princess,panandalian siya nalungkot habang inaalala ang nangyari sa kaniyang ina, "hindi dapat ako panghinaan ng loob" ngiti sabi ni Princess habang naalala niya ang payo ng kaniyang ina, naglakd lakad si Princess sa kagubatan para maghanap ng makakain, "uyy kabute" msayang sigaw ni Princess,dali dali kinuha ang mga kabute at kinain, "pwee lasang ampalaya"tarantang ani niya habng dinudura ang kabuteng mukhang nakakalason, nagpatuloy sa paghahanap si Princess ng pagkain hbang patuloy siyang nagugutom, "mansanas!" Sigaw ni Princess at agad na umakyat saka pumitas'"mmm srap talaga pag bagong pitas" masayang ani ni Princess habang nginunguya ang matamis na mansanas, mayat maya pa ay nakarinig siya ng kalabog, agad na tumingin si Princess sa ibaba, nagulat siya ng may nakitang siyang bata na nakatampisaw sa ilog at mukhang nalulunod, agad na bumaba si Princess at sinagip ang kawawang bata, "luhh di siya humihinga" tarantang ani Princess, agad niyang ginawa ang CPR, "dali na dumilat pa", ani ni Princess, mayat maya pa ay, "uh.eh..sino ka" ani ng bata, naging masaya si Princess dahil nagising na ito, "hi ako si Princess, ok ka lang" masayang tanong ni Princess, agd namang bumangon ang bata, "Princess?...ako naman si Grey, salamat sa pagsagip mo sakin ah" ngiting sagot naman ng munting batang si Grey, "ano palang ginagawa mo sa tabi ng ilog" tanong ni Princess, "ah nahulog kasi yung laruan ko" sagot naman ni Grey na may halong lungkot, naawa si Princess, agad siyang tumampisaw sa tubig at linangoy ang laruan ng munting batang si Grey, "oh heto na wag ka nang malungkot" ngiting ani ni Princess, "wahh ang laruan ko, salamat ah" masayang sagot ni Grey, "bat kanga pala nandito, asan mga magulang mo" nagtatakang tanong ni Princess, "ahh nagbabakasyon lang kami dito, at naisipan kong pumunta sa kgubatan kasi may narinig ako na may malaking puno raw rito" masayang sagot ni Grey, "ehh ikaw asan mga magulang mo, bat ka nandito" tanong naman ni Grey, "ahh dito ako nakatira, ang papa ko ay...diko kilala, at ang mama ko ay wala na, kaya mag isa nalang ako dito" nakngiting sagot ni Princess, "dika ba nalulungkot" malungkot na ani ni Grey, "nalulungkot ako pero sabi ng inay kahit anong mangyari dapat nakangiti parin ako" ngiting sagot ni Princess, "sguro napakabait ng inay mo, kung ganun simula ngayon magkaibigan na tayo ah" masayang ani ni Grey sa batang si Princess, agad namanh sumang ayon si Princess at kahit papaanoy nakaramdam ng saya, simula ng araw nayun ay arw araw na pumunta si Grey sa kagubatan para makipaglro kay Princess, "Princess, halika nahanap ko na ang malaking puno dali" ani ni Grey, agad namang sumunod si Princess, nagulat si Princess dahil napakalaki ng puno na par bang wlang katapusan, "halika isulat natin ang pangalan natin sa malaking puno" masayang ani ni Grey, "sige" sang ayon naman ni Princess, lumapit silang dalawa sa puno at isunult ang kanilanh pangalan na nagsasabing,
"Princess at Grey bestfriend forever" masayang nagtinginan ang dalawa, "kahit anong mangyari ay di ito mabubura, kahit makalimutan pa natn ang isat isa" ngiting ani ni Grey, "oo, kahit na lumipas ang panahon" ngiting sagot naman ni Princess, nagpatuloy ang pag lalaro ng dalawa ng ilang araw hanggang, isang araw ay hindi na bumisita si Grey, "Grey!" Sigaw ni Princess habang hinahanap niya ito, kahit anong sigaw ni Princess ay hindi ito dumating, napaiyak nalang si Princess at napayuko, "iiwan na naman ba ako ng lahat", malungkot na ani ni Princess habang umiiyak, ngunit agad itong tumingala at ngumiti, "kung dika darating, hahanapin kita" nakangiting sigaw ni Princess at tumakbo ito patungong bayan, dito siya nagsimulang magtanong tanong, "ah may kilala ba kayong bata na ang pangaln ay Grey" tanong ni Princess sa mga naglalakad, ngunit wala ni isa ang sumagot, kung kayat tinitignan lang nila ito at wala man lang konting awa, dumaan ang mga araw at nagpatuloy si Princess sa kaniyang pagtatanong, ngunit kagaya ng dati, wala paring sumasagot, dumaan pa ang ilang araw at tila nakalimutan na niya kung bakit siya nandoon, "may kilala ba kayong batang ang pangalan ay......." ani ni Princess ngunit pangalan ng batang hinahanap niya ay nakalimutan na niya, napaupo na lamang siya sa maputik na daan habang umuulan, "bata wala kabang mga magulang" tanong ng babaeng nakapayong, "wala.." sagot ni Princess, "may hinahanap ako" dagdag nito, "bata bat dika sumama sakin, ako si Misis Perry" ngiting sabi ng mapagmalasakit na si Perry, "sumama saan" tanong ni Princess, " sa maid house namin, kung gusto mong mahnap ang hinanap mo sumama ka sakin, anong pangalan mo" ngiting tanong ni Perry, "talaga po, ngunit hindi ko na alam ang kaniyang panglan, ako nga po pala si Princess" ngiting sagot ni Princess habang itoy nagkaroon ng sigla, natulala saglit si Perry, "kung ganun kapag sumama ka skin tyak makikita mo ang hinahanap mo" ngiting ani ni Perry, nabuhayan ng loob si Princess at inalok ang kamay ng mapagmalasakit na si Perry, dinala ni Perry sa kanilang maid house at dun siya tinuruan ng mga bagay na dapat niyang matutunan, simula ng araw nayun ay nanumpa si Princess na patuloy hahanapin ang bata niyang kaibigan na hindi alam ang pangalan.