Boncuk teyzesinden çıktığı gibi evin yolunu tuttu Kader. Bir şeyleri yoluna koymaya başlaması gerekiyordu. O, evlerinin bulunduğu binaya girerken Devrim de bir dakika önce evden çıkmış markete gitmişti. Kader, anahtarıyla kapıyı açıp eve girdiğinde bir sessizlik karşıladı onu. Önce salona baktı. Devrim yatağını da toplamış, ardında bir iz bırakmamıştı. Sırasıyla yatak odası ve banyoya da baktı, kocası evde değildi. Sonra aklına Cihan geldi. O çalışma odasında olmalıydı. Bu düşünceyle odanın kapısına yanaştı. Kapıyı açacağı esnada dönen kapı kulpuyla irkildi. Cihan’ı gördüğü gibi bozuntuya vermeyip “Günaydın ben de sana bakmaya gelmiştim,” dedi.
“Günaydın Kader, nasılsın?”
“İyi…iyiyim sen nasılsın?”
Sargı bezinin üstünden kafasını kaşıyan Cihan, “Bugün daha iyiyim,” dedi.
“Kahvaltı yap
