Burning Love

Chapter 7

Chapter 7

Rex

Already 6am in the morning. Mabilis akong bumangon sinuot ko agad ang pantalon ko. Pumasok ako sa banyo at naghilamos ako ng malamig na tubig. Pagkatapos kung maghilamos ay pinunasan ko ng tuwalya ang mukha ko at lumabas ako sa banyo.

Mahimbing pa rin na natutulog si Laura. Hindi ako dapat nagpadala ng tukso niya. Alam ko na hanggang ngayon ay may gusto pa rin siya sa akin. Pero hindi na ko na kayang maibalik pa sa dati ang samahan namin.

Dahan-dahan kung binuksan ang pintuan ng kanyang kwarto. Hindi ako gumawa ng kahit anong ingay. Ayokong masira ang kanyang tulog. Hindi ko na naihakbang ang paa ko ay nagising siya.

"Good morning honey, where are you going?" bati niya sa akin.

"I have to Laura," sagot ko.

Nakita kung mabilis siyang bumangon. Tumakbong nilapitan niya ako. Hinarangan niya ako sa pintuan. Hindi niya akong hinayaan lumabas.

"Pagkatapos ng nangyari sa atin ay basta-basta mo na lang akong iiwan." She said, and she held my two hands.

"Both tayong lasing Laura." Sabi ko. Nagwala siya bigla sa harapan ko.

"Bakit ba Rex, ang hirap mong patawarin ako. Ano pa ba ang kulang na gawin ko at mapatawad mo ako. Ikaw nga kahit sinong babae ang pinapatulan mo." Biglang umigting ang panga ko sa sinabi niya sa akin.

"Did you know what you are saying?" I asked her.

"May iba ka nabang gusto?" tanong niya sa akin at inalis niya ang kamay niya sa pintuan na nakaharang. I feel sad for her.

"Sorry Laura," tanging lumabas sa bibig ko.

Walang kibong nakatingin lang siya sa akin. Lumabas ako, isasarado ko na sana ang pintuan ay tinapon niya sa akin ang isang unan. Nilingon ko siya nakita kung nakasalubong ang dalawa niyang kilay.

"Tandaan mo Rex, sa akin ka rin babalik!" malakas niyang sigaw at tuluyan ko na siyang iniwan sa kanyang kwarto.

Pagbaba ko ay nakita ang kanyang yaya na si manang Amor. Lumapit ako sa kan'ya at binati.

"Magandang umaga manang," masayang bati ko sa kan'ya. Ang kanyang mga mata ay tila kinikilatis ako.

"Matagal-tagal na rin kitang hindi nakitang dumaw dito. Nagkabalikan naba kayo ni señorita Laura?" Umiling ako at agad naman niya akong naintindihan.

Nagpaalam ako sa kan'ya, sinabihan kp siya na bantayan niya si Laura dahil mainit ang kanyang ulo. Sumang-ayon naman

siya.

Pagkalipas ng dalawang oras ay nasa Jones Holding company na ako. Ito yung araw na mag-retired na si Daddy. Dahil ako na ang ipapalit niyang CEO of the company. Pagpasok ko sa building ng kumpanya ay binati ako isa-isa ng mga empleyado. I think they na last day na ito ni daddy.

"Good morning, sir." Bati ng isang matandang babae.

"Good morning too," I said.

Sir, pina-pasabi ng dad mo sa diretso ka raw sa conference room." Sabi ng sekretarya ni Daddy.

Malaking hakbang kung tinungo ang conference room. I knocked on the door three times. Dahan-dahan kung binuksan ito. Pagbukas kp ay sinalubong ako malawak na ngiti ni Daddy.

"Are you ready?" nakangiting tanong ni mom.

Ilang sandali ay lumabas kaming tatlo sa conference room. Pinatawag ni Daddy sa kanyang sekretarya ang lahat ng mga empleyado. Kinuha ni Daddy ang maliit na microphone na inabot ng kanyang sekretarya. Bumuntong-hininga muna si Daddy bago siya nagsalita.

"Hello and good morning, everyone. This is the right time na dapat ang panganay na anak ko ang hahawak ng kumpanya na'to. Indeed na magpahinga na ang kanyang ama." Nakangiting nilingon ako ni Daddy. I smiled at him.

Alam maraming pagsubok ang pinagsamahan natin dito sa kumpanya. Masaya ako dahil may mga empleyado akong magaganda at mababait na mga tauhan. Hopefully na samahan n'yo ang anak ko na tulad ng samahan natin. I trust my son is smarter than me. He can do better than me.

Narinig kung nagtatawanan ang iba. Ang iba ay ang mga mata nila sa akin. At muling nagsalita si Daddy.

Don't worry, I'm still a president of the company kaya wag kayong malungkot. CEO lang ang anak ko," biro niya sa mga empleyado.

Hanggang sa nag palakpakan silang lahat. Ang iba ay nalungkot sa sinabi ni Daddy. Tinawag niya ako at pinakilala. Alam ko nakilala nila ako dahil lagi rin akong pumunta rito. Dahil sa sobrang close kami ng pinsan kung si Nathan sa kumpanya nila ako nagtatrabaho. But this time kailangan kung nahawakan ang sarili namin na kumpanya. Naawa rin ako kay Daddy, He's too old for work now. Kailangan na niyang magpahinga.

"Ladies and gentlemen. I want to introduce my eldest son Rex Jones, the new CEO of the company." Pakilala ni Daddy sa akin.

Masaya nila akong sinalubong bilang CEO ng kumpanya namin. Ang iba naman ay naiyak at nalungkot ng e-announcer ni Daddy na mag-retired na siya.

"Thank you to all of you. I will do all my best bilang bago nyong CEO. Mas gagalingan ko pa kaysa kay Dad." Biro ko at nagtatawanan silang lahat. Napangiti ako, kahit konting speech ko lang ay ang gaan ng pakiramdam.

Pumasok ako sa bagong opisina ko. Lahat ay na-ready na sa akin. Umupo ako sa aking swivel chair, sinandal ko ang likod at pinaikot-ikot ko ang ang swivel chair. Biglang pumasok sa isip ang mukha ni Kesha. Lalo na kung paano niya akong titigan. Ang kanyang amoy na pabango ay hindi nawawala sa ilong ko. Kakaiba ang dating niya sa akin. Ang lakas ng kanyang appeal kahit simple lang siya manamit. Bahagyang may kumatok sa pintuan ng opisina ko.

"Come in," I said.

"Congratulations Mr. CEO." Nagulat ako dahil ang mga pasaway kung kaibigan ang biglang sumulpot ng walang paalam.

"Thank you for congratulate me guys. Next time bago kayo pumunta rito make an appointment to my secretary," biro ko nagpasalamat din ko at pinaupo ko sila sa sofa.

"Okay, Mr CEO. Hopefully next may babaeng laman na ang puso mong tulog," Levon said.

"Kung sino man ang muling makabihag ng puso kung ito. I will never let her go," sagot tinapon sa akin ni Rafael ang unan. Umiling-iling lang ako ang swerte ko sa mga kaibigan ko dahil kami ang nagdadamayan. Alam ko bawat isa kanila ay maraming dumaan mahirap na pagsubok.

"For you," sabay inabot ni Jasper ang isang box.

Binuksan ko agad ito. Nang mabuksan ko ay isang bote ng imported na champagne. Nag kasayahan kaming lahat sa aking opisina.

Kesha**

One week na mula ngayon ay kahit anino ni Rex ay hindi ko na nakita. Mula ng ihatid niya ako sa amin ay wala na rin akong balita sa kan'ya. Ito rin ang araw na balik ko sa aking trabaho. Nalungkot si ma'am Salma ng sabihin kung babalik na ako sa aking trabaho. Sinabihan ko rin siya na kung kailangan niya ng tulong tawagan niya lang ako. Hindi ko na rin siyang naitanong kung anong meron siya sa pamilyang Jones.

"Ate, masakit po ang tiyan ko." Sabi sa akin ni Kimberly.

Nakita kung namumutla na ang kanyang mukha. Niyaya ko siyang umupo sa maliit naming sala set. Pinapawisan din siya. Natataranta ako, tumayo ako at kumuha ako ng tuwalya para punasan ang butil-butil na pawis niya.

"Ate," naiiyak niyang sambit sa sa akin.

"Kim, ano ba ang kinain mo?" tanong ko.

"Ang manggang hinog po ate," sagot niya sa akin habang ang isa niyang kamay ay sa kanyang tiyan.

"Bakit ba kasi kay aga-aga manggat ang kinain mo. Huwag kang gagalaw dito gagawan kita ng mainom mo na chamomile." Sabi ko at tumango siya sa akin.

Tumakbo ako papasok sa kusina. Hinanap ko sa kabinet ang jar na may lamang chamomile flower. Nang makita ko ay nagpakulo ako ng mainit na tubig. Nang kumukulo na ang tubig ay pinatay ko ang be apoy. Nilagay sa mainit na tubig ang chamomile at kumuha ako ng mug at sinalinan ko ng chamomile. Nilagyan ko ng one teaspoon of honey.

"Kimberly ito inumin mo at huwag ka munang pumasok sa school hindi mawawala ang sakit ng tiyan mo." Sabi ko sa kan'ya at kinuha niya agad sa kamay ko ang ginagawa kung chamomile tea.

Kahit konting sakit lang sa mga kapatid ko ay natataranta na ako. Natatakot ako m, naiiyak ayoko ko kasi silang nakikita na masama ang kanilang pakiramdam. Pero hindi naman talaga maiwasan na magkasakit tayo. Hindi narin siyang pinapawisan gumaan din ang kanyang pakiramdam.

"Anong nangyari kay bunso ate?" tanong ni Kareem na nakatayo pala siya sa likod ko.

"Katigasan ng ulo umagang-umaga kumain ng manga," sagot ko sa tanong ni Kareem na seryosong nakatingin kay Kimberly.

"Sorry na po," paumanhin ni Kimberly sa amin ni Kareem.

Niyakap ko siya dahil sa takot niya ay umiyak siya. Pinatahan ko siyang umiiyak. Sinabihan ko na magpahinga muna at bukas na siyang pumasok sa to eskwelahan.

Pagkalipas ng dalawang oras ay nagbihis na ako. Sinuot ko ang skinny jeans ko, nilgay ko rin sa bag ko ang uniform ko sa restaurant. Ganito ang ginagawa ko pati ang mga kasamahan ko sa trabaho.

Nagpaalam din ako sa mga kapatid ko. Iniwanan ko rin ng makain ang bunso namin. Sinabihan din ako ni Katya na maaga ang labas niya at 'wag ko na raw alalahanin si Kimberly.