Love and Despair

Chapter 12

Connor

I don't know how long I've been leaning on this wall, while watching Aki talk to the people behind those speakers.

Am I jealous?

Maybe, but who am I to do that?

Do I even have a right? Nah...

Those questions always keeps popping on my mind, when something inside me stings. She's mine before, but now someone else is taking care of here and making her special. Someone is doing the things I wanted to do for her, and it making me a fvking jealous man.

For the past few days I've keep on coming back to this place, just to talk to her, but as always Aki would always push me away. I would always catch her smiling and looking at those guy who look like a fetus. I don't know what she like about that guy, who don't even know how to dress properly. Tsk!

"Hey!"

I rolled my eyes when I saw Blake walking towards me. "What?" I hissed making him chuckled.

"Gago di ako ang kaaway mo at mas lalong di mo ako kaagaw."

Mahina ko lang siyang sinuntok sa braso dahil hindi na naman ito titigil sa pang-aasar sa akin. Lalo na ngayon na pinagdrive lang niya ako para dumaan dito sa station, pero gaya ng mga nakaraang araw hindi na naman ako hinarap ni Aki kaya nakuntento na lang akong panoorin siya mula sa malaking salamin na ito.

Outside this station or that glass wall, her fans don't know who she really are. Some of the staff would always admire Aki for that, because she does not dwell on her popularity over the radio, unlike the other DJ I know. Maybe that is also the reason why I can't find her over those years, I am looking for her. I didn't know she's just under my nose and walking on the same building where I am also mostly working.

Paalis na kami ni Blake ng biglang bumukas ang booth ni Aki kaya napahinto ako sa paglalakad at nilingon ang babaeng lumabas doon. Hindi ko alam kung masyadong tago ang lugar na kinatatayuan ko o sadyang hindi ako nakikita ni Akira para daanan niya aat dire-direstsong maglakad palayo kasunod ang lalaking laging nakabuntot sa kanya.

"Selos ka?"

Nilingon ko si Blake at sinamaan ng tingin, "pakyu!" Naiinis akong tumalikod at umalis na din dahil mas lalo lang akong mababadetrip sa mapang-asar na tawa ni Blake.

"I am really curious what makes you agree on project? We really lost hope when you rejected us a few times."

Bahagya akong napangiti sa sinabing 'yon ni Alana, dahil talagang ayokong tanggapin ang commercial na ito dahil makakatrabaho ko na naman ang babaeng gustong-gusto ni Abuela na pakasalan ko. But who am I to choose when this is the only way I can stay in this place and freely adore Aki. Kahit ayaw ko na munang makaharap si Lola ay hawak niya sa leeg ang kahinaan ko at itanggi ko man ay hindi ko hahayaang maiwan siya dito ng mag-isa, lalo na at alam ko namang hindi rin siya aalis sa lugar na ito.

Aki is too proud to do that. She is too strong to surrender on my Abuela just like that, and that's what makes her even more exceptional in my eyes.

"Hey, I don't like that smile," Alana snorted.

Pareho kaming nagulat kaya bumagsak siya sa kandungan ko ng bumukas ang pinto. Dumungaw doon si Aki na hindi alam kung papasok ba o tatalikod nalang at maglalakad paalis. Hindi ko naman kasi inaasahan na maout balance si Alana ng umiwas ako sa kamay niyang pahampas na sa akin.

"Sorry, Lana. Akala ko mag-isa," Aki said without looking at me.

"Oh, that's fine. It's just Con."

Wala sa sarili kong napagekis ang mga paa ko at bahagyang tinakpan ang bibig ko. I can see how my little munchkin would react on every word Lana's spouting right now. She's saying that she is not affected on me, but I can really see on my eyes, how she's so bare and delicate right now.

Nanaginip lang ba ako kasi 'yon ang gusto kong makitang reaksyon niya?

God, Akira Jane you really are making me crazy!

Hindi ko na mapigilan ang sarili ko kay kumaway na lang ako kay Alana bago naglakad palabas. Baka kapag nanatili pa ako doon ay biglan ko nalang mabitbit si Aki papunta sa condo ko at itali doon o di naman kaya'y ipasuot ang jersey ko para malaman ng lahat na akin lang ang babaeng pinapantasya nila. Akin ang babaeng ito na halos parang gusto ng ipakita sa mundo ang dibdib niya dahil sa suot niyang sando yata yon na may ekis-ekis ang likod tapos kita pa ang pusod. Sana naghubad na lang siya kung ganun lang din pala ang damit na meron siya, halos wala na siyang maitago eh!

Kung wala naman siyang pambili ng damit ay kaya ko naman siyang gastusan ng kahit magkano, sana nagsabi siya. Hindi iyong palakad-lakad siya sa harap ng ibang lalaki na ganun at suot. Baka nga mamaya ay panay yuko niya pa sa harap ng iba 'di mas lalong nabaliw na sila sa kanya.

Sometimes I really wonder if I could kill someone, just by talking to peeking on Akira Jane and if that would really happen, maybe I could.

Noong kami pa at nag-aaral ay hindi ko alam kung ilang lalaki ang inabangan ko sa labas at likod ng campus para lang makipagbugbugan at palayuin sa kanya. Wala siyang alam dahil hinaharang siya ng buong tropa para wag niyang makita ang mga bagay na 'yon. Sinong gago ang gagawa ng kalokohan tapos ipapaalam pagkapatapos? Syempre diko kaya 'yon noh!

Mabilis akong napatayo ng tuwid ng lumabas si Aki at mapatigil nang makita ako. "Ano pang ginagawa mo dito?" galit niyang tanong ng sumunod ako sa paglalakad niya.

"Hinihintay ka?" sagot ko habang napapakamot nalang sa ulo.

"At bakit? May utang ba ako sayo na hindi ko alam?" kunot noo niyang tanong dahilan para ma lalo akong mapangiti.

"Para makita ka. Hindi mo kaya ako pinapansin. Siguro naman it is not so hard to just look at me and smile at me."

"Hoy, Connor Almindrez! Wala akong balak sa kung anong nararamdamon mo. Marami akong trabaho kaya tigilan mo ako!"

"Ayaw mo bang ako nalang ang trabahuin?"

"Ulol!" sigaw niya bago ako hinampas ng hawak niyang folder.

I am Connor Almindrez a walking tease and a red flag, as other girls would describe. Yet, here I am going crazy to a woman who never just even make an effort to look at me or even take a peek.