VANESSA
After that hot scene that we’ve shared inside the car, we decided to go home.
Nagkunwari ako na magka-iba kami ng floor at namilit talaga siyang ihatid ako pero hindi ako pumayag. I can’t let him know that I am living beside his condo unit. Not now. Saka na kapag kami na.
Pinaalalahanan ko rin siyang huwag alamin dahil hindi na ako magpapaligaw sa kaniya. Agad naman siyang pumayag kahit na alam kong napipilitan lamang.
Aba, takot na lang niya sa akin. Hawak na kita sa aking mga galamay, Haines Gian.
Bumalik akong muli sa tamang floor bago ako dali-daling pumasok sa aking unit.
Nang makapasok, hinihingal ako habang napa-upo sa sahig.
Shit! Naalala ko na naman ang nangyari sa amin kanina. Tumitibok ang tingl* ko sa ala-alang iyon.
Napahagikhik ako bago nagpakatawa-tawa. Tangina mo, Vanessa. Napaka-landi mo. Nagpatikim muna bago nagpaligaw.
Nangi-ngiti naman akong tumayo. Tama lang iyon para alam niya kung sino ang dapat niyang suyuin.
Napakaraming tumatakbo sa isipan ko pero ang lahat ng iyon ay nagsasabi na tama lamang ang aking ginawa.
Hindi rin naman ako nanliit sa aking sarili dahil wala ni-isang napilitan sa amin at nang matapos, maayos pa rin ang relasyon naming dalawa. Mas lalo pa nga siyang naging sweet sa akin. He always wants to stay by my side.
Bukas, hindi na siya makaka-kapit sa akin katulad kanina. Magpa-pabebe muna ako.
Uminom ako ng tubig at saka nagtungo sa kwarto ko para maligo. Haines already cleaned me with the wet wipes, applied alcohol on my body as well as his and gave me a perfume. Kahit ang sasakyan niya, kaniya pa itong nilinis at ini-sprayan ng alcohol at pabango ng kotse. Doon ko nalaman na napakalinis niya palang tao.
Tiningnan ko ang makalat kong kwarto. Gusto kong linisin dahil sa ganon ang fafa Haines ko pero ang katawan ko ay nanlalambot talaga. Naghubad na ako ng damit bago nagtungo sa shower area bago sinara ang salaming pintuan.
Binuksan ko ang shower at saka tiningala ang mga tubig na pumapatak sa mukha ko. Memories of us continuously played on my mind. I felt hot again. s**t! I got the bath gel and drop a small amount on my hand.
Hininaan ko ang shower at saka bahagyang lumayo. Mula sa aking leeg pababa sa aking dibdib. Pinakalat ko ang bula sa akin katawan. My hands travelled on my boobs and it accidentally flicked my nippl*s.
Damn! It is so sensitive. Napakalas na sensasyon kaagad ang lumukob sa buo kong katawan.
Bumaba ang kamay ko sa aking tiyan patungo sa aking puson at sa aking pagka-babae. Same as my nippl*s, it is so damn sensitive.
I want to touch myself and play but I am really tired. Baka maubos na ang lakas ko para sa araw na ito.
Mabilis kong kinuha ang shampoo ko at agad nilagay sa aking buhok. I need to make this shower fast or I would end up playing with myself.
Nang matapos ay nagsuot lang ako ng aking panty at saka nagpatuyo ng buhok gamit ang hair blower.
I ordered food for my dinner. Hinihintay ko na lamang iyon bago ako matulog.
Nakahiga lang ako sa kama at nanunuod ng runway. I am always part of every high class runways abroad. Ngayon, kahit wala pa akong ganap dito sa Pilipinas tungkol doon, mas bigatin naman na maging isang modelo ng Medallon’s Excellence. I don’t need to get jealous. I am proud of where I am now. Ito ang kompaniya ng future husband ko.
I wore a robe when the delivery of my food arrived.
Nang matapos magpababa ng kinain ay natulog na rin ako.
I am still dreaming when my phone rang. Napakunot nag noo ko. Ang aga-aga naman. Bwisit!
Kasalanan ko rin ito, eh. I am not used on putting my phone in a silent mode because I am paranoid of the possible emergencies that might happen that I need to attend to.
Pupungas-pungas pa ako nang kapaain ang cellphone sa ibabaw ng bedside table.
I swiped it to the right.
“Hello…” I uttered as I hugged the pillow, eyes are still closed.
“Good morning, honey!”
Mula sa kaantukan ay tila ginising nito ang inaantok ko pang diwa.
“Haines.”
“Good morning, honey!”
“Hhhmmm… Morning, Haines Gian.”
Nagmulat ako at tiningnan ang oras sa bilog na wall clock. It’s past eight na pala. Napatagal yata ang tulog ko.
“Wait- did I wake you up?”
“Yeah…”
Nagtanggal ako ng muta sa aking mata kung meron man. Matapos ay naghikab at nag-inat ng katawan. Tinanggal ko ang comforter na nakatabon sa katawan kung kaya’t nalantad ang hubad kong katawan maliban sa aking paka-babae.
“Oh s**t! I’m sorry, hon. I thought you are already awake. Still want to sleep? I will end this call now.”
Napangiti naman ako. Kagigising ko lang, pinapakilig niya kaagad ako. Kainis!
“It’s okay. I should be thankful nga because you called. If not, baka kanina pa ako nakahiga rito. My day won’t be productive anymore.”
I heard him chuckled. That sexy laugh that makes me smile more. Kainis! Tumayo ako at saka nag-inat muli. Wala akong work out ngayong linggo.
“We’re gonna make your day productive today, hon. Huwag ka ng kumain, sa labas na tayo kain.”
“Wait. You mean… we will… we will have a date?!”
Napatabon ako sa aking bibig dahil sa hindi naitagog excitement sa aking tono.
“You can say that, hon.”
Napa-irap naman ako. Maka-you can say that siya riyan! Hello, ang ganda-ganda naman ng magiging date niya.
Kinikilig ako habang nag-aayos ng sarili.
I chose to wear a high waist skinny jeans and a white brallete. I wore a high heeled boots for my feet. Nagsuot din ako ng kwintas at saka kumuha ng denim jacket. Mamaya ko na lamang ito isu-suot.
I texted him na sa baba na lang niay ako hintayin dahil kung hindi ay malalagot siya sa akin.
Hindi pa nga kasi niya pwedeng malaman na magkapit-bahay lang pala kami. Baka mamaya, araw-arawin na niyasa unit ko, eh, saka na kapag tapos na nag ligawan at pwede na kaming magsawa sa aming mga sarili. Ngayon pa na halatang parehas lang kami na gutom sa isa’t isa.
I saw him at the parking lot, sitting coolly on the hood of his car.
Halos mapatigil pa ako sa paglalakad dahil sa kaniyang ka-gwapuhan. I wore a T-back. Salamat naman at hindi delikado ang panty ko. Baka biglaan na lamang mahulog dahil sa gwapo kong kasama ngayong araw.
He smiled at me and stood up. Mabilis niya akong sinalubong at saka handa nang humalik sa pisngi ko nang umiwas ako.
“No kissing. You are just courting me.”
Napakamot siya sa ulo saka lumayo.
“How about holding your hand? Can I?”
Shemay! O sige na nga.
Tumango ako sa kaniya. Masaya niyang hinawakan ang mga kamay ko. “How about a kiss on your hand only?”
Kainis! Kinikilig ako. Umirap ako sa kaniya at saka siya natawa. Iyong gustong-gusto kong pagtawa niya. Alam na niya ang ibig sabihin noon kaya halinhanan niyang pinatakan ng maga-gaang halik ang dalawang kamay ko.
“You are so beautiful. Can you wear your jacket now?”
“Later…”
“But…”
“No buts. I will wear what I want and even you who’s courting me doesn’t have a say on that. Hhmmm?”
“Okay. Just stay close to me.”
Pinagsiklop niya ang kamay namin bago ako hinila patungo sa kaniyang sasakyan. Ipinagbukas niya ako ng pinto bago ako inalalayan papasok.
“Ano ba ‘yan!”
Napalingon naman ako sa kaniya nang maka-upo nang maayos. “What?”
“Kapag yumuyuko ka, iyang dibdib mo!”
“Oh?”
“Nakikita ‘yang dibdib mo, hon!”
Natawa na naman ako sa kaniya at saka tinulak siya palaba. Ako na nag nagsarado ng pinto kahit na nakasimangot siyang nakatingin sa akin mula sa bintana.
Sinenyasan ko siya na umikot na at mag-drive.
Mabigat ang katawan niya na lumipat sa kabila. I am laughing at him when he looked at me and sat on the driver’s seat.
“It’s just my cleavage!”
“Still. Boys will see how hot you are!”
“It’s fine. It’s just for their eyes. Magalit ka kapag binastos na nila ako pero kung tingin lang, aba, pasalamat pa sila.”
He started the engine before he scoffed at me. “Seriously?”
“Damn serious, honey,” I sarcastically answered him but he just rolled his eyes on me. Aba’t!
“Hindi pa kita boyfriend, paghihigpitan mo agad?”
“No. No…”
“Do you want me to wear something I am not comfortable at?”
I pretended that I am a bit tampo with him but stillmaking a point.
“Of course not!”
The car started moving.
“Then we don’t have a problem with what I wear right?”
“Yeah…” labas sa ilong niyang sagot. Magagalit talaga ako kapag ganon. I don't want others to control me. What I want to do, I will do it.
“Good.”
Napangiti ako at saka sumandal sa upuan. Inilagay ko ang jacket sa aking hita maging ang aking hand bag.
He asks me questions as we travel. Hindi ko alam kung saan kami pupunta, hindi ko rin naman siya tinatanong.
“We will go to Dalton’s restaurant. Remember him?”
Dalton…
Oh! The most handsome guy from the group. “Really?”
“Yeah. I had my reservations already.”
I felt excited all of a sudden. Does that mean this will be meet the friends stage although I have met them before?
Bigla kong naalala kung paano ako nabaliw sa kaniya dati. They have witnessed it themselves. Ano kayang tingin nila sa akin?
“You okay?” tanong niya nang matahimik ako at saka hinawakan ang aking hita. Agad naman niya iyong tinanggal.
“Sorry. Can you put your hand here? Para iyon ang mahawakan ko at hindi ang sa parteng hindi ko pa pwedeng hawakan?”
Walang sagot na namutawi sa bibig ko pero aking ginawa ang sinabi niya.
Sweet.
Okay lang naman kung pangit ang tingin nila sa akin. It won’t discourage me to continue what I have now with Dalton. It is my choice. Nasa tamang isip na ako noon kaya may pananagutan ako.
Kung ayaw nila sa akin, ediwow.
Few minutes and we stopped in front of a big establishment. Mukhang bagong gawa pa lang ito.
“Last week was the opening of this restaurant.”
Napatango ako. Kaya pala. Mahahalata mo sa kagandahan ng labas. Malawak ito at isang floor lamang.
The door opened and it revealed the long haired blonde guy with a wide smile on his face.
“Yow, lovebirds! Hi, Vanessa. It’s nice meeting you again.”
His vibe is so light and happy. Walang pinagbago sa dating Dalton na nakilala ko.
Haines held my hand and slowly intertwined our fingers.
Nakita ko kung paanong ang ngiti ni Dalton ay napalita ng pag-ngisi. “Parang noong isang gabi lang, naglalasing ka ah…”
Napalingon ako kay Haines na masama ang tingin kay Dalton.
He offered his hand to me.
Nagtataka man ay handa na akong makipag-kamay sa kaniya.
“I am glad you are back, Vanessa. I really am and I want to thank you. Paki-alagaan ang puso ng bunso namin.”
Matapos niyang sabihin ‘yon ay dinala niya sa bibig niya ang likuran ng palad ko saka ito pinatakan ng halik.
Napalunok ako bago niya binitawan ang kamay ko.
What a sweet gesture. I never felt harassed or something. Even Haines never reacted violently. He is just smiling at me, assuring me that nothing’s wrong. Bakit ka ganyan?! Magselos ka naman!
“Hoy! Hoy! Hoy!”
Nagulat kaming tatlo nang may magsigawan mula sa loob. Nagkukumahog na nagsilabasan ang iba pa nilang kaibigan na may mga ngiti sa kanilang mga labi.
“I knew it! Kahit kailan, napaka-tsismoso nila,” nahihiya niyang saad sa akin pero nang humarap sa mga kaibigan ay nakangisi naman siya.
“Vanessa, kamusta ang panliligaw ng aming bunso? Alam mo bang hina-”
Napataas ang kamay ni Lothaire na parang sumusuko sa mga pulis bago nakangising tumingin kay Haines. Ano raw?
“Ayaw mo pang malaman ni Vanessa na su-”
“What?” paghahamon ni Haines kay Miguel pero nagtawanan lamang sila. Mga baliw pa rin talaga.
Naalala ko ang una kong kita sa kanila. Mga nagtatawanan din at nagkukulitan.
“Supot pa iyan si Haines kaya huwag mo pa rin sanang iiwan, Vanessa.”
Agad naman sumang-ayon ang iba saka ginawa kung ano ang ginawa ni Dalton sa akin.
"Tangina ni'yo. Tama na iyan. Wala pa siyang umagahan."
Nag-akbayan sila bago puma-gilid. They made a way for us. Parang mga kawal sila na nasa gilid ng pinto. Ang kukulit. May mga asawa na kaya ang mga ito?
Hindi nga ako nagkamali ng pagkakakilala sa kanila. Napaka-gaan kasi sa pakiramdam ng paligid kapag kasama sila. Masaya lang at komportable ka. You won't feel uncomfortable and silent.
"Cheers for Vanessa and our bunso!"
Tapos na kami kumain at kasama pala sila sa table. Akala ko, kami lang.
Kaya pala hindi niya masabi na date namin kasi kasama mga kaibigan niya.
Nainggit ako bigla sa kanila. Their friendship is so strong. They are so open with each other.
"Wala ng iwanan! Kahit supot ang bunso namin, huwag mong paiiyakin, Vanessa ha."
Natawa naman ako. "Supot? Si Haines?"
Damn! I remembered his c*ck.
Humagalpak ng tawa ang magkakaibigan saka nakatanggap ng mura kay Haines.
"He is not supot. In fact, his c*ck is big and long. May balat na ang ulo ng t*t* niya."
Mas lalong nagtawanan sila kaya natawa na lang din ako.
"Hon!"
"What? It's true naman diba? Ipakita mo sa amin para mapatunayan mo."
"Kay Vanessa na talaga kami."
Napakamot na lang sa ulo si Haines saka hinawakan ang kamay ko.
Matapos kumain ay saka kami namasyal sa park na malapit doon. Nakasunod pa rin ang mga kaibigan niya sa amin. Ang kukulit kahit matatanda na.
Hinigpitan ni Haines ang kapit sa kamay ko.
"Thank you, Vanessa..."
Kung kanina sina Dalton, ngayon naman ay siya.
Why do they keep on thanking me?