Chapter 18: Giant
1248 Words
Vanessa
Haines' friends are really fun to be with. Ngayon ko lang sila naka-kwentuhan at nakakulitan. Wala silang ni-isang nabanggit sa nakaraan. Ni hindi nga nila tinanong kung kailan pa ako nakauwi basta nagpapasalamat sila na bumalik ako. Bumalik ako kay Haines. Hindi nga rin sila nagtatanong ng status namin.
I was just touched by their kindness.
Ramdam ko rin na alagang-alaga nila si Haines. Bunso raw kasi nila kaya ito ang dalaga nila. Mga baliw rin talaga.
I am also happy, they were not offended how frank I am. I voice out what I want to say even if it’s too bastos na for others pero sila, tuwang-tuwa pa.
It’s been three days and I haven’t seen Fafa Haines. Umalis iyon kahapon papuntang Japan to purchase something I don’t know and to close a deal. Nagpaalam siya sa akin thru phone call. I didn’t even asked further. I don’t want to be nosy. Sapat na iyong nagshi-share siya sa akin.
Matapos kasi ng date namin with his friends, puro text at voice call na lang kami kinabukasan dahil busy na siya sa company.
Now, I am browsing on my mails looking for modeling requests.
It was written in my contract with ME naman na I can still engage with outside modeling as long as it will be part time only.
Nakuha ang atensyon ko nitong isang sikat na agency. Wow! They are asking me to be their calendar model for this year!
Venue will be the beach.
Pinag-aralan ko ang offer at nagulat ako na napaka-taas nito kumpara sa normal na binabayad nila sa isang modelong sikat. Am I that special? Parang kinilig naman ako roon.
Naghanap pa ako ng iba pero wala ng mas maganda pa ang offer kaysa rito.
Kayang-kayang tapusin ang shoot ng isang araw.
Sa lahat ng kinahuhumalingan ko, beach talaga ang gustong-gusto ko.
I answered their e-mail. Wala pang ilang minuto ay nag-reply naman sila agad at kung pwede ay mag-online meeting kami mamaya for briefing and the contract. Walang pagda-dalawang isip akong pumayag.
Haines texted me that he just came home from the meeting. He wants a video call but I refused immediately. Ganito ako magpasabik. Kailangang ginugutom siya. Mahirap na kapag palagi mong hinahainan. Learn how to control your partner’s hunger over you. Never you would know, sa iyo lang iyan mananabik at hindi sa iba.
“Hon,” he said when I answered the call.
“Hey.”
“How are you? Nakapag-meryenda ka na ba?”
Uminom muna ako ng tubig bago siya sinagot.
“Katatapos ko lang.”
“That’s good. I just had my shower.”
Na-miss ko siya bigla! The image of him in a small towel, water dripping from his hair makes my tingl* alive again. Kainis!
“That’s good,” pangga-gaya ko.
I put my phone in a loud speak and left it on the table. Nagtungo ako sa sink at naghugas ng aking baso. Naka-ugalian ko na rin na maghugas kaagad matapos kumain. Ito lang naman dahil um-order ako sa fast food ng pagkain kaya wala akong ibang hugasin.
“What are you doing? I miss you. I want to see you, Vanessa.”
Pinunasan ko ang baso saka inilagay sa cabinet.
Nagpunas ako ng kamay at saka kinuha ang cellphone. I made sure that my door is locked. It’s quarter to six and I think, I won’t have my dinner na. Masyado na akong nabusog sa chicken, spaghetti, fries at siomai. Yes, I ate that all. Malakas ako kumain pero hindi naman tumataba.
“Really?” Hindi ko na pinansin ang nauna niyang tanong at tanging ang narinig ko na lang ay ang na-miss niya ako. Napahawak ako sa bangko para pigilang sumigaw sa kilig. Shemay, talong na buhay! Kinikilig talaga ako!
“Yes. I want to see you, hon.”
His voice is pleading. I can imagine his forehead a bit creased and his kissable lips pouting so cute. Shocks!
Huwag kang bibigay, Vanessa.
Naglakad na ako patungo sa aking kwarto.
“We will see each other once you went home.”
Ibinaba ko ang cellphone ko sa kama at saka hinubad ang robe na suot. I am left again with my panty. Kapag nagpapa-deliver ng food, hindi naman pwedeng haharap ako nang naka-panty lamang.
“Kainis naman kasi. Hindi ka nagpakita sa akin bago ako umalis.”
“Kasalanan ko pa?” Siya nga itong nagpasabi lamang noong gabi bago ang flight nila.
“Biglaan kasi…”
“Kaya nga! Hindi ka naman siguro mananatili riyan forever diba? Don’t be OA, Haines Gian.”
I brought my phone in the bathroom. I grabbed my toothbrush and the toothpaste.
"There is no over reacting in missing you."
Tampo agad? Bahagyang kumirot ang puso ko. Hindi sa sakit kung hindi ay sa sarap sa pakiramdam nitong hatid.
He is the only person who made me feel this way. Iyong bigla kang ginugulat sa mga linyahan niyang alam mong hindi ka binobola. Tonong alam mong sinsero at totoo.
Tinapos ko muna ang pagtu-toothbrush. I turned off the light in the bathroom and closed the door. Pasalampak akong sumampa sa kama, kinuha ang cellphone at sumandal sa headboard ng kama. Gusto ko sanang dumapa pero dahil medyo busog pa ako ay mamaya na lamang.
"Kailan ba ang balik mo?"
I fixed my hair and put it in a messy bun. Hinila ko ang comforter at itinabon hanggang baywang ko, my boobs still uncovered.
I never find it awkward. In fact, I am so happy with it. Flat chested or not, we should be proud. Each has their own advantage and disadvantage, nasa nagdadala lang iyan.
Kung sa magiging partner, kapag mahal ka, kahit anong laki niyan, tatanggapin ka. Kahit anong liit at n*****s lang, kapag mahal ka, tatanggapin pa rin iyan. Hindi naman iyon ang minahal nila sa iyo. Kaya minsan, naiinis ako sa mga taong nambu-bully ng flat at sobrang laki ng dibdib and those beholders who belittle and laugh with their selves.
Be proud of what you have. Be confident! Learn to fight your insecurities! Kapag magpapakain ka, ikaw ang talo.
"One week kami rito. So, after four days..."
Kinuha ko ang human sized teddy bear ko at niyakap. Ang tagal pala. Bigla akong nalungkot.
"Please, hon... Kahit video call na lang. You just have to turn your camera on and I will see you. I miss you so much."
Napalunok ako nang ilang beses. I miss him too! Kahit nagpa-pabebe ako sa kaniya, I also want him close to me. Nakaka-adik ang presensya niya. I just want to be with him all day.
"Sa isang araw na lang tayo mag video call. I am not in the mood right now at may meeting ako later. Tomorrow."
"Really?"
Napangiti na naman ako sa kagalakan niya. Halatang-halata sa tono eh. He is really open to me now.
"Yeah..."
"Okay. I recorded it!" saad niya sabay tawa.
Natawa naman ako. Pati ba naman iyon, ni-record niya. May isang salita naman ako.
Walang nagputol sa amin ng tawag kahit pa may ginagawa siya. Paminsan ay tinatanong niya ako at kina-kamusta. I am watching a movie while hugging my teddy bear. Pangalanan ko kaya ito?
Dahil lalaki siya, what should I name him?
Naka-isip kaagad ako ng ipapangalan. Giant. I will name him Giant. Mas hinigpitan ko pa ang yakap ko.
Gian na may big eggplant kaya Giant.
Napahagikhik ako.
Bago pa ako mabaliw ay nag-ayos na ako ng aking sarili para sa meeting mamaya.
- Writer
