Aslın da yaşadığımız iyi yada kötü hiç bir şey boşuna değildi. Her zaman yaşadığımz şeylerin bir amacı vardı. Sadece biz onları çok geç fark ediyor, bazen de fark edemiyorduk. Tuğçe'nin kaçırılması beni çok üzse de, başka bir anne kızın kavuşmasına vesile olmuştu. Serpil ablayla yüzleşmemiz biraz ağlamalı geçmişti. Onun yaşadıklarını öğrenince asla kızamadım. Tabi bir de Seda'nın yaşadıkları vardı. Küçücük bedeniyle ne acılar çekmiş. On beş yaşında çocuğu satmış mikrop kadın. Seda'nın kesinlikle psikolojik tedaviye ihtiyacı vardı. Çünkü yaşadığı şeyler hiç normal değildi. Serpil abla yine bizimle yaşayacaktı, bu kez kızı Seda'da olacaktı. Her ne olursa olsun son olaydan başka ben Serpil ablanın hiç bir zararını görmedim. Her kötü anımda yanımda o vardı. Tuğrul da kabul etmişti.
"Sen nasıl
