Curse of Fate

Chapter 17

(Shin's POV)

"Anyway Shonen? They are our family," Selene said and she pointed us.

Agad din naman silang naglapit-lapit para magkasya sila sa screen ng camera pero umiwas lang din naman agad ng tingin si Xion.

"Look at here kiddo, I'm your cousin too okay? even him and these two women, they are Alexis, Claire, and Kath," Danielle said to him.

"I know who you are, what do you think of me?" Shonen said.

Dahil doon ay nagtawanan na naman kaming lahat.

"Then leave my Xion alone," Ouji said saka siya agad na umiwas ng tingin.

Parang bulong iyon dahil mahina pero parang narinig din naman nila iyon dahil maging sila ay natahimik. Shonen then look at him then she also look at Xion.

"Shonen? Shonen? Yuhoo Shonen? There’s no sense of fvcking walking out, I know where you are hiding. Ouji is my life, my love, and my everything but you are my Shonen, my best enemy, my rival, my first lose, don't be jealous of him. I love him more and I love you also," Xion yelled matapos niyang agad na sundan si Shonen ng agad itong umalis.

“Xion narinig ka nila, akala ko ba galit ka?” Dane said saka siya malakas na tumawa.

Hindi naman na namin narinig na nagsalita si Xion at nagkatinginan na lang din kami.

"Kinikilig na naman ang mokong na ‘to panigurado," Keijin said to him dahilan para magtawanan na naman kami.

Naiwan na lang din naman sina Dane kaya nagdikit-dikit muli sila.

"Sorry ah, seloso lang kasi talaga si Shonen when it comes to Xion. He treats her as his own kasi, bata pa kasi," Dane said quoting his own.

"Dane nako, hindi lang siya ang problema natin," Gail said saka siya tumingin kay Sam na nananahimik sa tabi nila.

Napatingin lang din naman ang mga kasama niya kay Sam na nananatiling tahimik. Her face is dark and she’s looking away.

"Sam? Si Shonen ‘yon si Sam ka, karibal niya iyon at ikaw ang paborito niya. Come on? don't be jealous at Shonen, wala namang laban ‘yon sa’yo ano. Nako naman," Shinix said to her.

Nananatili namang hindi nagsasalita si Sam sa nasa isang sulok kaya natawa na lang din kami.

"At si Sam? Si Shonen naman ang kaisa-isang taong pinagseselosan niya when it comes to Xion," bulong muli ni Dane sa amin.

Nakakatuwa naman ang mga ito. Ang cute talaga ni Sam at Shonen, para silang mga bata.

"I wanna kill Shonen, right now. Inaagaw niya si Xion sa akin, dapat ay sa Paris na lang tayo nagpunta," Sam yelled and she pouted.

Nagtawanan na lang din naman kaming muli habang nagta-tantrums pa rin si Sam doon.

"Guys? Kakain muna kami at magpapahinga, Okay?" mayamaya ay sabi muli ni Dane.

Dahil doon ay nagpaalaman na lang din kami sa kanila bago patayin ni Dane ang tawag at bago isara ni Sebastian ang laptop nya.

"Ngayon ko lang na-realize, hindi pa nga natin lubusang kilala iyong sampu," I said dahilan para mapatingin sila sa akin.

Napatango lang din sila at natahimik. Marahil ay iniisip din nila ang iniisip ko. Hindi pa nga namin sila lubusang kilala, ang alam lang namin ay sila ang mga tanyag na assassin sa underworld at si Xion ay kilala namin bilang kakambal ni Keijin. Hindi namin alam kung paano sila lumaki at namuhay, hindi namin alam kung sino nga ba sila sa likod ng titulo nila sa underworld. At ngayon nakita kong ordinaryong tao lang din naman pala sila na tulad namin.

(Dane's POV)

Nag-aaway na naman si Shonen at Sam dahil lang kay Xion, for all I know Shonen just loves teasing her. He already said to me that he likes her, ewan ko lang kung sinabi niya na iyon kay Xion.

"Today, was a break you can do whatever you want and go wherever you want to. Shonen and I will talk about something,” mayamaya ay sabi ni Xion pagbaba niyang muli dito sa sala ng bahay mula sa taas.

Nagkatinginan na lang din naman kami saka kami nagsitayo at nagkanya-kanya ng kilos. I decide na ipasyal na lang din si ate Selene sa mga lugar na talaga namang sa kanya kaya matapos naming mag-ayos we started taking our way on our mansion. Kung tutuusin ay totoong wala na kong pagaari dito, lahat ng ito ay para talaga sa kanya, kaya lang ay isa rin ang Kagami sa papel kaya kinikilala pa rin ako ng lahat na lehitimong nagmamayari ng lahat ng ito.

"Ate? Why do you agree to leave just for me? Napalayo ka sa pamilya mo para sa akin, they even died because of me, " I ask her.

"They didn't die because of you, it's because of Lee, don’t think that way. At isa pa pumayag akong lumayo noon dahil lang sa simpleng bagay. I hate lime light, alam mo namang model si Mom hindi ba? You know, childhood decisions. Besides, she loves what I hated, that's the truth behind it I'm serious," she answered.

Kahit ako ay natawa na lang din sa sinabi niya, kung iyon nga ang dahilan ay simpleng bagay lang ‘yon. Sabagay bata pa noon si Ate, hindi rin naman namin alam na ganito ang mangyayari. Tahimik na mansion ang sumalubong sa amin pagkarating namin sa pakay namin, may mga maid at butlers naman kami dito pero kahit na ganoon ay tahimik pa rin. Maybe because its the fact that we lost our family. Pagpasok namin ni Ate sa loob ay sinalubong agad kami ng mga tauhan namin sa mansion, but I knew na lahat din sila ay nagulat ng makita si ate Selene, ang orihinal na Kagami heiress.

"Simula ngayon, lahat ng ito ay ibinabalik ko na sa iyo Ate. Salamat sa pagsalo sa akin at sa pagpapahiram ng katauhan mo sa loob ng mahabang panahon," I said and smile at her.

She looks at me unbelieving kaya mas lalo akong ngumiti.

"Huwag ka ng tumanggi, hindi ko na kayang angkinin ‘to kung alam ko namang iyo talaga ‘to. At isa pa, hindi naman na natin kaylangan na magtago pa hindi ba, I wanted to bring back everything in its places. At saka pinsan man kita, pero iyo pa rin ang mga ito Ate at may karapatan ka rito kaya ibinabalik ko na ang lahat," I said again.

Niyakap niya naman ako kaagad kaya ngumiti na lang muli ako habang nakayakap sa kanya. Inasikaso ko na ang pagta-transfer ng lahat ng properties ng mga Kagami kay ate Selene noon palang na nasa pilipinas kami. Inayos ko agad ‘yon dahil alam kong kanya ‘yon kaya wala na akong problema sa lahat. Tanggapin niya man o hindi ito ay wala na siyang choice.

"Iyong pagmamahal na dapat para sa’yo pati na ang pagaalaga nila ay napunta sa akin, inagaw ko ang lahat sa iyo Ate. Sorry talaga, hayaan mo akong bumawi," I said at hindi ko na rin napigilan na maiyak.

"Ano ka ba? That's not true okay? Hindi mo inagaw ‘yon its all because of our destiny.

Ikaw ba kapag narinig mong sinabi sa’yo ‘yan ni Xion anong mararamdaman mo? Don't say that," pagsaway sa akin ni ate Selene. Niyakap ko lang muli siya at hindi na nagsalita. Ang bait-bait niya talaga, she is so selfless kaya mas nakaka-guilty lalo ang lahat, dahil pakiramdam ko ay hindi ko deserved ang kabaitan niya.

"Tama na yan, okay? Lets just enjoy," ate Selene said again and she wipe my tears, "I bet kaya ka sikat kasi model ka," ate said again kaya natawa na lang ako.

"Yes I am, alam mo naman ang piniling nature ng business ni Mom hindi ba? Its all about fashion and etc.," I answered and we both laugh.

I am known as a japanese model dito sa japan gaya ni Mom. Kagami’s are well known persons in fashion industry. Sa ngayon ay katulong ko si Shonen sa pagpapatakbo ng negosyo nila at ngayon ay makakasama na rin namin si ate Selene doon. At sa ngayon ay naka-sign din ako ng contract sa company nila Sam kasama si Unix, Shinix at Oxy.

"Sinasabi ko na nga ba, well sa ganda mo ba namang iyan. I doubt that you cant be a model, like our Mom do. I'm proud to the both of you, but its not my thing," ate Selene said at natawa na lang din ako dahil doon.

She is beautiful, talagang mahahalata mo sa kanya ang pagiging purong haponesa at kung magiging modelo siya ay talagang perfect sa kanya iyon, ‘yon nga lang ay hindi iyon ang buhay na gusto niya. Nagkwentuhan pa kami tungkol sa buhay ko dito sa japan at sa pagiging model ko habang nakaupo kami sa sala ng mansion.

Dito kasi sa japan ay mga ordinaryong tao lang kami at si Xion at Shonen and pumo-protekta sa amin dito. Sikat man kami bilang mga artist pero hindi naman alam ng mga tao dito na were not involved in some dirty businesses. We don’t need to do such here kaya dito kami malaya at payapa, si Xion at Shonen kasi ang gumagawa noon para sa amin. Dito ay mga normal lang kaming kabataan malayong-malayo sa buhay namin sa pilipinas, na kilala kami bilang mamamaslang sa underground.

After we talk ay napagpasyahan na rin naming kumain habang patuloy ang kwentuhan. Matapos naming kumain ay nagpahinga kami ng sandali saka kami nagpunta sa company namin. Isinama ko rin siya dito para makita niya ang lahat, pagdating namin doon ay binati agad kami ng mga tao doon. Lahat sila ay kumakaway sa akin and I just wave back.

"I'm still amazed at how you manage to be a normal human being here, with the fact that you are a model and an assassin," ate Selene said to me.

"Kahit ako Ate ay nagtataka na rin. Pero siguro dahil iyon kay Xion at Shonen, they covered us up kaya malaya kami," I said and I smile.

"Dane? Siguro naman nagka-boyfriend ka na, hindi ako naniniwala na wala sa ganda mo ba namang iyan?" ate Selene said again.

Mahina naman akong natawa dahil sa sinabi niya.

"Oo naman Ate, kaso hindi naman nag-work. Hindi kami nagtagal," agad kong sagot sa kanya.

"Kaya mag-model ka na lang. Walang kwenta talaga ang mga lalaki na iyan," Ate said dahilan para lalo akong matawa.

May pinaghuhugutan din siguro si Ate. Hindi na ako nagtanong pa at tumuloy na lang kami sa gagawin namin. Kahit naman kasi ako ay nagtataka rin kung paano ko nagawa iyon, nakapag-boyfriend ako ng non-showbiz at nagawa naming private ang relasyon namin hanggang sa maghiwalay kami. This life we have here is really normal, kaya naman gustong-gusto ni Xion dito.

Sa totoo lang ay assassins talaga ang mga Kagami, nasa dugo na nila ‘yon at hindi na maaalis ‘yon sa kanila. Isa sila sa mga pinaka-sikat na pamilya ng mga assassin sa buong mundo. Kahit na parang normal na tao lang kami sa lipunan na nakilala lang dahil sa fashion industry.

And being one of them kahit na hindi naman talaga ako ang tunay na Kagami ay karangalan para sa akin. Kahit na pinsan lang naman ako ng lehitimong heiress ng Kagami clan ay okay lang sa akin iyon. Si ate Selene naman talaga ang heiress, and she deserves everything, dahil anak siya ng isang tunay na Kagami.

My Mom which is mommy Candice and Shonen’s Mom was just adopted by the Kagami’s. ibig sabihin ay hindi talaga kami tunay na Kagami sa dugo, papel lang ang dahilan kaya kami naging Kagami. But still Mom and Shonen’s Mom live like a real Kagami at nagpapa-salamat pa rin kami sa kanila dahil minahal nila kami ng totoo.