Sa matinding galit ni Hugo, wala siyang inaksayang segundo, mabilis niyang sinunggaban si Alejandra sa braso at marahas na kinaladkad paakyat sa kanilang kwarto. Halos mahulog si Alejandra sa bawat hakbang, pero lalo lang humigpit ang kapit ng lalaki. Nagdilim ang mukha ni Hugo, kumikibot ang panga sa sobrang poot, at bawat hakbang niya ay parang kulog na nagbabanta ng bagyong hindi niya mapipigilan. Sa likod ng pinto, umalingawngaw ang boses niya galit na galit, handang sumabog.
Pagkasara ni Hugo ng pinto, agad niyang itinulak si Alejandra sa loob ng kwarto. “Ano bang pumasok sa utak mo at sinagot mo si Mama ng gano’n?!” sigaw niya, galit na halos hindi mapigilan.
Nanlaban si Alejandra, umiwas sa hawak niya. “Hindi ako papayag na bastusin niya ako, Hugo! Sinaktan niya ako at ikaw niloko
