The Mafia Don's Secret Surrogate

KABANATA 7

Mabilis na kumilos si Sienna pagkaalis ni Xavier. Ramdam pa rin niya ang kakaibang init sa kanyang labi at leeg, pero pinilit niyang isantabi ang gulo sa kanyang isip. Kailangan niyang mag-focus. Isang marangyang hapunan ang pupuntahan nila mamaya, at ibig sabihin niyon, papasok sila sa teritoryo ng ibang mayayaman at makapangyarihang tao—isang lugar kung saan bawal magkamali.

Naglakad siya patungo sa malawak na walk-in closet ni Lucas. Sa tatlong taon na lumipas, ngayon lang niya napagtanto kung gaano karangya ang buhay ng kanyang anak. Pero kasabay nito, nalungkot din siya dahil halatang mga katulong at personal shoppers lang ang pumipili ng mga damit nito. Walang personal touch mula sa isang magulang.

Pumili siya ng isang pormal na navy blue suit na babagay sa maputing kutis ng bata, kasama ang isang malinis na puting polo. Kumuha rin siya ng kaunting gamit—mga pamalit na sando, towel, at pulbos—na inilagay niya sa isang simpleng black leather bag na ibinigay sa kanya ni Aling Martha.

"Elena? Nakaayos na ba ang mga gamit ng bata?"

Nalingon si Sienna nang pumasok si Aling Martha sa silid, bitbit ang isang bagong plantsang uniporme para sa kanya. Isang pormal na black dress na may puting collar ang isusuot niya—ang unipormeng ginagamit ng mga personal assistant kapag may malalaking event sa labas ang pamilya De Luca.

"Opo, Aling Martha. Inaayos ko na po ang mga dadalhing extrang damit ni Lucas," sagot ni Sienna habang maingat na itinutupi ang polo ng bata.

Inilapag ng matanda ang uniporme sa kama. "Mabuti naman. Mag-ayos ka na rin dahil maagang aalis ang Don. Sabi ni Ren, hindi lang ito basta hapunan. Ito ang taunang pagtitipon ng mga malalaking pamilya sa high society. Maraming bantay, maraming mata. Manatili ka lang sa tabi ni Lucas, Elena. Huwag kang titingin kung saan-saan."

"Naiintindihan ko po. Salamat po rito," sagot ni Sienna, pilit na binibigyan ng panatag na ngiti ang matanda kahit na ang totoo, unt-unti nang pinupuno ng kaba ang kanyang dibdib.

Eksaktong alas-sais ng gabi nang bumaba sila sa main lobby ng mansyon. Gwapong-gwapo si Lucas sa kanyang maliit na suit, habang si Sienna naman ay tahimik na nakatayo sa likod nito, suot ang kanyang makapal na salamin at ang maayos na pagkakatali ng kanyang buhok.

Sa tapat ng pintuan, naghihintay na si Don Xavier. Nakasuot ito ng isang itim na tuxedo na halatang gawa ng isang mamahaling dressmaker. Perpekto ang bawat anggulo ng katawan nito, at ang kanyang buhok ay maayos na naka-style paitaas. Nang marinig nito ang mga yapak nila, dahan-dahan itong lumingon.

"Dada! Look, I am wearing a suit like you!" Masayang bati ni Lucas habang ipinapakita ang kanyang suot.

Tiningnan ni Xavier ang anak, at sa isang saglit, sumilay ang isang maliit na ngiti sa kanyang mga labi. "You look sharp, buddy," saad ng Don habang ginugulo nang bahagya ang buhok ng bata bago ito binuhat. Matapos iyon, lumipat ang kanyang malamig na tingin kay Sienna. Sinuri niya ang suot nitong uniporme mula ulo hanggang paa, pero wala siyang sinabing kahit ano.

"Let's go. Naghihintay na ang sasakyan," seryosong utos ni Xavier.

Sumunod si Sienna sa likod nila habang naglalakad patungo sa labas kung saan nakaparada ang isang fleet ng mga itim na bulletproof SUV. Si Ren ang nagbukas ng pinto para sa Don at kay Lucas sa gitnang bahagi ng sasakyan, habang si Sienna naman ay umupo sa harap, katabi ng driver, para mapanatili ang tamang distansya bilang isang empleyado.

Habang bumabiyahe sa gitna ng gabi, walang nagsasalita sa loob ng sasakyan maliban kay Lucas na paminsan-minsang nagtatanong sa kanyang ama tungkol sa mga building nadadaanan nila. Tinitingnan ni Sienna ang repleksyon ni Xavier sa side mirror. Seryoso lang itong nakatingin sa labas, paminsan-minsang sumasagot sa anak sa maikli pero malambing na paraan.

𝘎𝘢𝘯𝘪𝘵𝘰 𝘱𝘢𝘭𝘢 𝘴𝘪𝘺𝘢 𝘬𝘢𝘱𝘢𝘨 𝘯𝘢𝘴𝘢 𝘭𝘢𝘣𝘢𝘴 , sa isip-isip ni Sienna. 𝘐𝘴𝘢𝘯𝘨 𝘮𝘢𝘬𝘢𝘱𝘢𝘯𝘨𝘺𝘢𝘳𝘪𝘩𝘢𝘯𝘨 ta𝘰 𝘯𝘢 𝘸𝘢𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘴𝘪𝘯𝘢𝘴𝘢𝘺𝘢𝘯𝘨 𝘯𝘢 𝘰𝘳𝘢𝘴.

Matapos ang halos isang oras na biyahe, huminto ang kanilang sasakyan sa tapat ng isang marangyang hotel. Ang buong paligid ay pinaliligiran ng mga armadong security men, at sunod-sunod ang pagdating ng mga mamahaling sports car at limousine. Ang mga flash ng camera mula sa mga piling media sa labas ay walang tigil sa pagkuha ng litrato.

Mabilis na bumaba si Ren para pagbuksan si Xavier. Binuhat ng Don si Lucas pababa, habang si Sienna naman ay mabilis na lumabas sa unahan ng sasakyan, bitbit ang bag ng bata, at sumunod agad sa tabi ng mag-ama.

Pagpasok nila sa malawak na ballroom, ang ingay ng mga tawanan at tunog ng mga baso ng champagne ay sumalubong sa kanila. Maraming tao ang nandoon—pawang mga mayayaman na nakasuot ng mga mamahaling gown at suit. Pero nang pumasok si Xavier De Luca, biglang tumahimik ang ilan sa mga bisita. Ang mga tao ay dahan-dahang gumawa ng daan para sa kanya, nagbubulungan habang nakatingin sa pinakakinatatakutang Don ng siyudad.

"Don Xavier! Salamat at nakarating ka," bati ng isang matandang lalaki na may hawak na baso ng alak, isa sa mga kilalang kasosyo sa negosyo ni Xavier.

Ibinaba ni Xavier si Lucas sa sahig at hinawakan ang maliit nitong kamay. "Hindi ko pwedeng palampasin ang gabing ito, kumpare," pormal na sagot ni Xavier habang nakikipagkamay sa matanda.

Dahil nagsimula nang lumapit ang iba pang mga negosyante at kilalang tao para bumati kay Xavier, dahan-dahang hinila ni Sienna si Lucas patungo sa isang mas tahimik na sulok ng ballroom, malapit sa buffet table para sa mga bata. Alam niyang hindi lugar para sa isang katulong ang gitna ng mga nag-uusap na mayayaman.

"Yaya, I want some juice," bulong sa kanya ni Lucas habang nakaturo sa mga makukulay na inumin.

"Sige, young master. Kukuha si Yaya, diyan ka lang, ha?" Malambing na sagot ni Sienna. Kumuha siya ng isang baso ng orange juice at maingat na ibinigay ito sa bata. Binantayan niya itong uminom habang ang kanyang mga mata ay patuloy na nagmamasid sa paligid para masigurong ligtas ang pwesto nila.

Habang abala si Lucas sa pagpili ng maliit na cake, naramdaman ni Sienna na may lumapit sa kanila. Inakala niya na si Xavier ito o si Ren, pero nang iangat niya ang kanyang tingin, isang magandang babae na nakasuot ng fitted na pulang gown ang nakatayo sa harap nila. Mayaman ito, may kakaibang ganda, at ang mukha ay puno ng self-confidence.

"So, ito na pala ang nag-iisang tagapagmana ng mga De Luca," maarteng saad ng babae habang nakatingin kay Lucas, bago lumipat ang kanyang mapanuring mata kay Sienna. "At ikaw naman siguro ang bagong katulong na narinig kong kinuha ni Xavier para mag-alaga sa kanya."

Hindi alam ni Sienna kung sino ang babaeng ito, pero ang paraan ng pagtingin nito sa kanya ay tila ba nakatingin ito sa isang basurang naliligaw sa loob ng marangyang hotel.

Mabilis na yumuko si Sienna para magpakita ng paggalang. "Opo, ma'am. Ako po ang personal assistant ng young master."

Bago pa man makasagot ang babae, narinig ni Sienna ang mabibigat na yabag ng sapatos mula sa kanyang likuran.

"Victoria," mababang saad ni Xavier habang humihinto sa tabi ng babaeng naka-red gown.

Lumingon si Victoria kay Xavier at agad na ngumiti nang matamis, isang ngiti na halatang may itinatagong ibang intensyon. "Xavier, darling. Kanina pa kita hinahanap. Sinasabi ko lang sa assistant mo kung gaano ka-cute si Lucas."

Tumingin si Xavier kay Sienna na nananatiling nakayuko, bago muling ibinalik ang pansin kay Victoria. "Sienna, dalhin mo muna si Lucas sa VIP lounge sa itaas. Doon muna kayo habang tinatapos ko ang pakikipag-usap sa mga bisita."

“Masusunod po, Don Xavier,” sagot ni Sienna. Hinawakan niya ang kamay ni Lucas at mabilis na tinalikuran ang dalawa para maglakad papunta sa elevator. Habang naglalakad siya palayo, hindi niya mapigilang lumingon nang bahagya. Nakita niyang magkasamang naglalakad sina Xavier at Victoria papunta sa gitna ng mga bisita, na parang isang perfect couple mula sa mayayamang pamilya.

May kakaibang kirot sa dibdib si Sienna na hindi niya maipaliwanag—isang katotohanan na nagpagising sa kaniya na anuman ang mangyari, isa lang siyang yaya sa mundong ito, at ang Don ay para lang sa mga taong kasing-yaman niya.