Dediğini yapmak istemesemde Emir beni kendine çekip ardından yere oturtmuştu. Korkuyla bakıyordum Faruğa. Elimi nazikçe alıp ona doğru yaklaştırırken kendimi bir anda geriye çekmeye çabaladım ama olamdı. Nefret ediyordum Emir'in bu başına buyruk hallerinden.
Faruk ön patilerini öne uzatıp esnerken elim çoktan onu kafasını bulmuş, siyah, uzun tüyleri arasında kaybulmuştu ince parmaklarım. Elim titriyor, sakinleşmeye çalışıyordum.
Her an üzerime atlama olasılığı beni sinirlendiriyor, bedenimin zangır zangır titremesini sağlıyordu. Ayağa kalktığında kendimi geriye atmak istedim ama bana izin vermedi Emir şahsiyeti.
"Kızım sakin dursana! Ben yanındayım, seni öldürüp kurtulma gibi bir planım yok."
Son cümlesini alayla vurgularken sinirle baktım suratına. Ben ise onu sertçe ittirdim. İttiri
