Geleceğe doğru attığım her adımda, içimdeki umut ve kararlılık daha da güçleniyordu. Kenan’la birlikte geçirdiğim zaman, kayıplarıma karşı daha dirençli olmama yardımcı oluyordu. Her akşam, yazdıkça içsel huzurum artıyor, geçmişimin karanlık yüzüyle yüzleşmek için cesaret buluyordum.
Ertesi gün, ilk yazımı yazmaya başladım. Kalemim kağıdın üzerinde dans ederken, kelimeler birer birer dökülmeye başladı. Babamı, birlikte geçirdiğimiz güzel anları, hayatına dair öğrenmek istediklerimi, ama en çok da kaybımın getirdiği boşluğu anlatmaya çalıştım. Her kelime, içimdeki acıyı biraz daha hafifletiyor, beni rahatlatıyordu.
Günler geçtikçe, yazılarım daha derinleşti. Geçmişimin hatıralarıyla yüzleşmek, onları anlamak ve kabul etmek zor olsa da, her seferinde kendimle barışıyordum. Kenan’ın destekl
