Kenan, yanımda dururken, derin bir nefes aldı. “Evet, bunu başarabilirsin. Geçmişini yargılamadan, sadece anımsayarak. O anı yeniden yaşamak için hazır olmalısın. Korkma, ben buradayım,” dedi.
Büyük bir cesaretle, kendimi o geceye geri döndürdüm. Gözümde beliren görüntüler, hastane odasının soğuk duvarlarını ve babamın acı içinde yatan bedenini yeniden canlandırdı. “O gece, benim için en karanlık andı,” dedim, sesim titreyerek. “Onun yanına gidemedim… Son anlarında yanında olamadım.”
Kenan, dikkatle dinlerken başını eğdi. “Bunu kendine yükleme. O anlar, hayatın karmaşası içinde yaşanıyor. Kendi savaşını vermek zorundasın ama bu savaş yalnızca senin değil, onun da savaşımıydı.”
Kendime gelmeye çalışırken, o anı yeniden gözlerimin önünde canlandırdım. Babamın gülümsemesi, son anlarının y
