Nakatingin lahat sa'kin ng may nakakalokong ngisi ang mga empleyado sa LMD floor. Nagtatakang pumasok na lang ako sa station ko dahil tapos na rin naman ang lunch break.
Kahapon, hinatid ako agad ni Cash no'ng nawalan na ng malay si Eric. Binilin niyang 'wag akong magpapa-apekto sa katigasan ng impakto niyang kuya at nag-text din siya kagabi na alam niyang nararamdaman ni Eric kung anong meron kami. Dini-deny lang daw ng damdamin niya. Korni, 'no?
Pero kilala ko si Cash. Hindi ka niya paaasahin sa mga salita kung alam niyang wala kasi minsan na din siyang umasa. Natutuwa nga ako sa batang 'yon, e. Tae, pinairalan na naman ako ng mga words of wisdom niya, saying...
"Sometimes, the Prince Charming doesn't realize he's the one who needs saving. Alam mo naman, 'di ba? Kapag napagod ka, libr
