@วันต่อมา
“สวัสดีค่าเชิญค่า” เจนนี่ยืนประจำที่หน้าเคาน์เตอร์คิดเงิน ขานต้อนรับลูกค้าเสียงหวานเมื่อได้ยินเสียงประตูเปิด ความจริงวันนี้เธอว่าจะลางาน เพราะปวดเบ้าตามาก
แต่ท้ายที่สุดเธอก็ไม่ลา เพราะลาไปก็เอาทุกอย่างกลับคืนมาไม่ได้อยู่ดี
ชะงักไปเมื่อพบว่าเป็น...คุณเสกข์ เม้มปากเบา ๆ แล้วคิดตาม
ทำไมคุณเขาถึงได้ลงมาซื้อของเอง แทนการส่งข้อความมาสั่ง แล้วให้เธอเอาของขึ้นไปส่ง
เขาคงไม่อยากแชตกับเธอแล้วสินะ และไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเธอแล้วด้วย
ถ้าไม่อย่างนั้น เขาจะลงมาซื้อเองทำไม ทั้งที่เป็นเจ้าของร้าน
เสกข์กดกาแฟมาหนึ่งแก้ว ก่อนจะเดินไปหยิบแซนด์วิชแล้วเดินไปจ่ายตังค์ ทำตัวปกติทุกอย่างไม่ต่างจากลูกค้า
วางสินค้าทั้งสองลงบนเคาน์เตอร์ แล้วหยิบเงินสดในกระเป๋าออกมารอจ่าย
เจนนี่หยิบแซนด์วิชมาคิดเงิน แล้วถามเจ้าตัวกลับไป
“อุ่นไหมคะ” เป็นปกติของเธออยู่แล้วที่ต้องถามลูกค้า ไม่ว่าเขาคนนั้นจะเป็นเจ้าขอ
