“เจนนี่ เที่ยงคืนไปกินจิ้มจุ่มกันไหม” คืนนี้อากาศดีมาก เพราะฝนเพิ่งตกเสร็จไป เธออยากซดอะไรร้อน ๆ
“ไม่ไปค่ะ!” เจนนี่ปฏิเสธน้ำเสียงหนักแน่น เพราะยังไงคืนนี้ เธอก็ต้องขึ้นไปหาคุณเสกข์ให้ได้
ไม่ว่าจะพายุเข้า หรือไฟไหม้ คุณเสกข์ต้องได้กินเธอ
เที่ยงคืนนี้ ชี้เป็นชี้ตายชะตาชีวิตเธอ เธอจะไม่ให้อะไรมาขัดขวางได้
“แกเป็นอะไรหรือเปล่าเจนนี่” ฟ้าถามด้วยความแปลกใจ ทำไมน้องมันเสียงแข็งแปลก ๆ ทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเลย
ปกติ ‘พี่ฟ้าคนสวยอย่างนั้น’ ‘พี่ฟ้าคนสวยอย่างนี้’ พูดมาแต่ละที ทำใจเธออ่อนระทวย
“แฮ่!” เจนนี่ลืมตัว ยิ้มแป้นแล้นใส่คนเป็นพี่
“พะ...พอดี เจนนี่กำลังนึกถึงละครที่ดูอยู่ค่ะ”
“แล้วแกจะกินข้าวที่ไหนฮะ?” ไม่ไปก็ไม่ว่า
“กินที่นี่แหละค่ะ เจนนี่ว่าจะกินโจ๊ก กินเสร็จจะได้รีบงีบค่ะ”
“เค งั้นฉันไปกับผัวก็ได้ย่ะ ชิ” บอกน้องแล้วโทรหาแฟนตัวเองที่เข้ากะกลางคืนเหมือนกัน ไม่นาน ฝ่ายนั้นก็กดรับสาย
