หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เจนนี่เวียนมาเข้ากะกลางคืนอีกครั้ง ทว่า ใบหน้าของเจนนี่ ทำเอาผู้จัดการร้านอย่างฟ้าที่ได้เจอตกใจ
“เจนนี่ ทำไมสภาพแกเป็นแบบนี้เนี่ย!” ลูกน้องเธอดูผอมซูบลงมากภายในหนึ่งอาทิตย์ ใบหน้าก็ไม่สดใสอย่างเช่นทุกครั้ง เหมือนซอมบี้เดินได้อย่างไงอย่างงั้นเลย
เจนนี่ไม่ตอบเพราะไม่มีแรง สแกนนิ้วเสร็จเดินไปทิ้งสะโพกลงบนเก้าอี้ แล้วฟุบใบหน้าลงไปกับโต๊ะโดยใช้แขนรอง
เธอรู้สึกเหนื่อย และเพลียเอามาก ๆ มันพร้อมจะหลับกลางอากาศอยู่ทุกเมื่อ
“ไหวไหม ทำไมแกถึงไม่ลาฮะ”
“เจนนี่ก็ว่าจะลาค่ะ แต่เสียดายตังค์” รายได้หายไปพันนึงเลยนะ เธอคาดหวังรายได้จากการทำความสะอาดมากกว่าเงินเดือนเสียอีก
พี่ฟ้ารู้แล้วว่าเธอรับงานไปทำความสะอาดออฟฟิศให้คุณเสกข์ทุกวัน
“ยัยเจนนี่เอ๊ย! เดี๋ยวก็ป่วยเอาหรอก”
“เจนนี่ขอหลับสักงีบนะคะ ก่อนเริ่มงานสิบนาทีพี่ปลุกเจนนี่ด้วยค่ะ”
“เออ ๆ นอนไป แล้วข้าว แกไม่กินข้าวก่อนหรือไง” ถา
