ตอนที่ 16 ช้อนเดียวกัน

997 Words

เจนนี่อาบน้ำช่วงเย็น แต่งตัวไปทำงานกะดึก นั่งรถประจำทางชั่วโมงหนึ่งเพราะตอนเย็นในเมืองรถติดมาก แต่อย่างนั้นเธอก็ไปทันเข้างาน เดินเข้าไปหลังร้าน เพื่อจะกินข้าวที่ห่อมา ทว่า มีเสียงข้อความเด้งเข้ามาในไลน์ (หิวข้าว เอาข้าวมาส่งหน่อย อะไรก็ได้) เจนนี่เม้มปาก ทำไมต้องมาสั่งตอนนี้ด้วยเนี่ย คนกำลังจะกินข้าวเลย “ตอนนี้เหรอคะ” เผื่อเขาบอกสักหน่อยก็ได้ (สั่งตอนนี้ ก็จะกินตอนนี้ มันเข้าใจยากตรงไหน) ปกติเขาจะฝากท้องที่ทำงานอยู่แล้ว มาถึงเร็ว ก็กินเร็ว มาถึงช้า ก็กินช้า แต่บังเอิญ วันนี้เขามาเร็ว แซนด์วิชบ้าง ขนมปังบ้าง แต่วันนี้หิวข้าว (กาแฟด้วย) “ค่ะ” หญิงสาวตอบกลับ ก่อนจะปิดกล่องข้าวที่ทำห่อใส่กล่องลงไปก่อน เป็นเมนูกุ้งกับหมึกที่ทำกินไม่หมดเมื่อเช้านี้ แล้วแช่ฟรีซในตู้เย็น เพื่อมาทำกับข้าวตอนเย็น เธอทำกะเพรากุ้งหมึก ใส่ใบกะเพราที่ปลูกเอาไว้หลังบ้าน ตักแยกใส่คนละกล่อง รสชาติกับข้าวจะได้ไม่

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD