เสกข์ดันตัวเองขึ้น แล้วใช้สองมือแกะกระดุมเสื้อทำงานของเจนนี่ ทว่า มือเรียวรีบตะครุบเอาไว้
“คะ...คุณเสกข์” แล้วแบบนี้มันต่างกันตรงไหน ถึงเขาไม่ทำอะไรเธอ แต่มันก็เป็นเรื่องอย่างว่าอยู่ดี
“ปล่อย” เสกข์หรี่ตาลงมองเจนนี่ด้วยแววตาดุ ๆ ทว่า ฝ่ายนั้นกลับส่ายหน้า
“ให้เลือกว่า จะให้ฉันทำแค่นี้ หรือให้กระแทกเธอเลยดี”
เจนนี่ทำหน้าเศร้า เลือกอะไรก็ไม่ดีสักอย่าง เพราะตอนนี้ เธอขึ้นมานานแล้วนะ
แต่ถ้าไม่เลือกสักอย่าง คุณเสกข์คงเลือกให้เธอแน่นอน
ถ้าให้เขาทำอย่างที่เขาขอ มันคงไม่นานหรอกใช่ไหม
“นานไหมคะ คุณเสกข์อย่าทำนานนะคะ เจนนี่ไม่อยากโดนนินทาค่ะ”
“ถ้าไม่ลีลาตั้งแต่แรกก็ได้ลงไปแล้ว”
เจนนี่ทำหน้ายู่ ยอมปล่อยมือออกจากเสื้อ สองมือวางค้ำตัวเองที่ด้านหลัง แล้วมองมือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดตามหลังมือลามไปยังแขนค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อของเธอ
ปลายนิ้วของคุณเสกข์ชมพูมาก เหลือบมองที่ปาก จมูกของเขา ชมพูไปหมด
