chapter 57 the poetries
Justine pov Nawalan ng malay ang aking asawa pagkatapos nakuhanan ng isang bag ng dugo. Hindi naman sa konti lang ang dugo sa kanyang katawan kundi dahil sa pagod ng mahabang oras sa surgery ng dalawa nilang pasyente. Luckily gusto pang mabuhay ng lalaki nilang pasyente dahil agad na tinanggap ng katawan niya ang puso ng donor. Inilipat na sa room niya ang lalaki at si Reese naman ay sa room ni mommy dahil malaki naman ito. “Uuwi pa ba tayo o magpapaumaga nalang tayo dito sa hospital. Malapit na mag-alas singko ng umaga, at buong magdamag puro nalang tayo kain.”si Gian. “Hon, Buang araw tayong magtatae,”si Gracey. “Hoy architect maghunos dili ka, baka tayong lahat ay maging pasyente ng hospital.”kontra ni Lessery. “Paki inform sila na mag-imbak ng maraming Ciprofloxacin, saline at me
- Writer
