CHAP 8
1198 Words
ANGEN
Napatingin ako sa aking relo. Alas Dos na ng hapon dito sa Dubai samantala sa Pilipinas ay alas sais na ng gabi. Kamusta na kaya ang aking ama at mga kapatid?
Knock...knock... Napabalikwas ako nang makarinig ako ng katok mula sa labas ng pinto. Nasa meeting kasi si Rodney at si Trina muna ang isinama niya dahil importante ito at wala pa akong alam. Inayos ko ang aking sarili at mabilis tumayo mula sa pagkaupo.
"T-Trina, akala ko ba nasa meeting ka?" Nagtataka kong tanong sa kanya.
"Yes, nag-exit lang ako dahil dumating si Mr. Mohammed— siya ang masugid nating costumer. Ibinilin ni Sir Rodney na ikaw na muna ang bahala sa kanya. Ipakita mo daw ang mga bagong design natin. At saka galingan mo girl dahil malaki iyan magbigay. "
"T-Teka lang. Wala akong alam sa mga ganyan at isa pa secretary ako dito."
"Naku girl, dito sa ibang bansa hindi uso ang walang alam. Sunggaban mo na at baka makuha pa ng iba. Kalahati ng sahod mo dito ang kaya niyang ibigay kong magaling kang mag-sales talk kaya goodluck." Pagkatapos sabihin ni Trina kung ano ang dapat kong gawin kay Mr. Mohammed agad ito bumalik sa conference room.
Hindi ko alam ang gagawin hanggang sa naalala ko ang tinuro noon sa amin sa Pilipinas bago kami lumipad dito sa Dubai.
"Assalamu alaikum! Sir, follow me and I will show you our new furniture." Hindi na ako nagpaligoy-ligoy pa. Natatakot ako sa mukha nila. Ang guwapo pero nakakatakot ang bigote niya.
"Wa-Alaikum-Salaam!" Tanging sagot niya sa akin. Hindi ko alam kong galit ito sa akin dahil napakaseryoso ng mukha.
Pagdating namin sa isang malaking silid kung saan naka-display ang mga bagong model ng furniture. Agad sa amin sumalubong ang mga lalaking empleyado. Sobrang guwapo nilang lahat. Parang mga artista silang lahat.
Isa-isa kong pinakita ang mga bagong labas na furniture. Maraming nagustuhan si Mr. Mohammed kaya medyo natagalan kami. Patapos na kami at tinuturn-over ko na sa bagong dating na namamahala sa area na ito. Siguro tapos na ang meeting kaya nandito na si Maita.
Laking gulat ko ng binigyan ako ng pera ni Mr. Mohammed worth 1500 dirham. Napatingin ako kay Maita, dahil ang alam ko bawal tumanggap ng kung anong regalo galing sa kanila lalo na sa mga lalaki.
"Kunin mo na at sayang din." Mahinang bulong sa akin ni Maita. Nanginginig ang kamay ko habang dahan-dahan inaabot ang pera. Hindi ko pa nahawakan nang biglang nagsalita ang boss ko.
"Mr. Mohammed. Matagal kana naming costumer kaya huwag kanang magbigay. " Mariin na saad niya ngunit ang mga mata niya ay nakatingin sa akin. Kaya mabilis kong binawi ang aking kamay at yumuko. Nahihiya ako.
"Mr. Lacson, I gave it to her because she treated me well. It means nothing but a gift to someone as kind and beautiful as her." Nakangiting saad ni Mr. Mohammed sa boss ko.
"Putang-*na!" Napamura ng malutong ang boss ko.
"Are you saying something Mr. Lacson?" Takang tanong na saad ni Mr. Mohammed sa boss ko.
"Nothing! By the way, thank you for being nice to my staff."
" You're always welcome, Mr. Lacson. Just let me know if you have a new design and I'll be right there."
"It will be a while before we release a new design. Maybe find another company to supply you." Mabilis na sagot ng boss ko. Nagulat naman kaming lahat sa sagot niya. E ang alam ko next week may darating na bago.
"No, problem Mr. Lacson because I will wait." Pagkatapos nakipagkamay ito sa boss ko at umalis na. Ngunit nagulat ako ng panakaw itong kumindat sa akin.
"Angen, nakalimutan mo ang 1500 mo." Sigaw ni Maita sa akin. Hindi muna ako lumingon at nakikiramdam ako sa reaksyon ng boss ko.
"Keep it or do whatever you want to that money. Ako na ang magbibigay sa kanya pera, dodoblehin ko pa. " Maangas na sagot niya.
"Wow, thank you Sir Rodney. Paghahatian nalang namin ito." Masayang saad ni Maita sa boss namin.
Tahimik lang akong sumusunod sa kanya. Hindi ko na matiis at nagtanong na ako dahil nagtaka ako namg dumiretso lang ito papunta ng elevetor.
"S-Sir hindi ba tayo babalik sa opisina mo?"
"No! I'm tired." Masungit niyang saad.
"Sige po pahinga na kayo sa bahay at tatapusin ko lang ang trabaho ko. Mag-tataxi nalang ako mamaya pauwi." Matapang na sagot ko.
"Sino ang nagsabi sayo na babalik ka sa opisina ko? Sasabay ka sa akin sa pag-uwi."
Gusto ko magwala dahil kung pagod siya bakit idadamay niya ako.
"May gusto ka bang sabihin?" Hirit niya pa sa akin. Alam ko nahahalata niya naiinis ako dahil hindi maipinta ang pagmumukha ko. Gusto ko magpaiwan dahil ayaw ko lagi kaming magkadikit.
"W-Wala!" Pumasok na kami sa elevetor diretso sa parking lot. Habang palabas kami ng building, tahimik lang kaming pareho hanggang sa siya ang naunang magsalita.
"Bakit ang tagal niyo magkausap ni Mr. Mohammed? Ano ba ang mga pinag-uusapan niyo? May plano ka bang iwanan ako at siya ang ipalit mo?" Saad nito habang hinihimas ang panga niya.
"Hindi, siyempre hindi! Tinutulungan ko lang siya pumili ng magagandang design. Tapos pinapakita ko lang sa kanya ang lahat ng mga bagong design." Pagtatangol ko sa aking sarili.
" Aba, mukhang masyado kang naging palakaibigan sa kanya. Hindi mo kailangan na maging sobrang chummy sa mga costumer natin. Siguro naman nakuha mo ang ibig kong sabihin?"
"Naiintindihan ko, ngunit tinitiyak ko sa iyo, ako ay ganap na tapat sa iyo at nakatuon sa aking trabaho. Kung ano man ang nasa isip mo ay hindi akong ganun babae. Wala na akong choice kaya pumayag ako sa gusto mo." Matapang kong sagot sa kanya.
"Sana nga. Alam mo naman na kayang kitang palitan. Pero, since pag-mamay-ari kita dapat walang ibang lalaking aangkin sayo kundi ako lang. Ayaw ko na pinagsasawaan ka nila ng tingin. Kinuha kitang assistant pero ako lang dapat ang pagsilbihan mo, sa bahay man o opisina."
"Hindi na mauulit." Matipid kong saad.
" Mabuti. Yan ang inaasahan ko sayo. Ngayon, ang trabaho mo ay paligayahin mo ako."
Nagulat ako nang biglang niyang hininto ang sasakyan. Disyerto ang dinadaanan namin at bihira lang ang dumadaan dito. Pinindot niya ang upuan ko kaya bigla akong napahiga. Pagktapos binuksan niya ang kanyang zipper at walang alinlangan na pinasok ang malaking lumpia niya sa kabibe ko.
Ramdam ko ang pag-uga ng sasakyan. Napakapit ako sa pinto ng sasakyan. Masyado siyang mapusok. Hindi yata nauubos ang t***d nito dahil parang gripo.
"H-Huwag na." Pinigilan ko siya nang pilit niyang sinisira ang damit ko.
"Gusto kong sipsipin ang d*d* mo." Hindi ko na kayang pigilan ang init ng katawan ko ng simulan niya susuhin ang korona ko. Gumanti na ako ng halik. Nag-espadahan ang dila namin habang sagad na sagad ang lumpia niya sa butas ng kabibe ko.
Wala na kaming pakialam kahit masira ang upuan ng sasakyan niya basta patuloy lang siya sa pagbayo sa akin.
Mabuti nalang nakaraos na kami nang biglang may bumusina na malakas. Isang malaking truck ang paparating. Agad binuhay ni Rodney ang makina. Napalunok pa ako ng laway habang ang kanyang lumpia ay nakasilip sa kanyang zipper. Tayong-tayo parin ito.
- Writer
