Tüm bedenim, hatta tüm kemiklerim sanki zonkluyordu. Kulağıma sesler doluyordu ama hiçbirini net olarak algılayamıyordum. Gözlerimi açılmaya zorlasam da göz kapaklarım kıpırdamıyor, sanki birbirine yapışmış izlenimi veriyordu. Neredeyim? Ne haldeydim? Bu duruma dair herhangi bir fikrim bile yoktu. Burnuma dolan keskin hastanene kokusu yüzünden evde olmadığımdan yüzde yüz emindim. Bu düşünceler içerisinde bocalarken kulaklarıma dolan sesler netleşmeye ve bu ağrı dolu bedenimin alev almasına neden oldu. Hemen kulağımın dibinde duruyormuş gibi sesi kulağıma dolan Yiğit Bey,
"İyi olması için ne gerekiyorsa yapılacak, bir daha o eve dönmemesi için gerekirse onu bağlarım Bora” diye hırlayarak söylediğine
"Kesinlikle o eve dönmemesi gerekiyor buna katılıyorum ama" diye karşılık verdi Bora Bey'
