Benim de yüreğim onda kalmıştı.
''Dağhan üsteğmen şehit oldu.''
Duyduğum cümle beni yüksek bir uçurumun tepesinden atmıştı. Şimdi ise ikimizde yüreksiz kalmıştık.
Hayatım kaymıştı. Benim artık hayatım kaymıştı. Nefes alamadığımı hissediyorum. Askerin o son sözü sürekli çınlıyordu kulağımda. İçim dışım her yanım o sesle çınlıyordu. Ben de bu seslerin arasında ayakta kalmaya çalışıyordum. Ben bunların gölgesinde nasıl ayakta kalacaktım.
Yok olduğumu hissediyorum ben belki de hiç var olmamıştım aslen. Var olmayan birisi nasıl yok olurdu bunu hiç bilemiyordum. Bunu hiç ama hiç kestiremiyordum. Nefessiz kalmıştım nefesim yoktu. İçim tükeniyordu içimdeki tüm umut yaprakları solmuştu. Ben bu solgunların gölgesinde nasıl nefes alacaktım?
Reddetmek istiyorum duyduğum her şeyi reddetmek istiyor
