🫀
Eve gelmiştim ve fazlasıyla yorgundum.
Annem hemen damar yolumu açıp ilacımı enjekte etti. İlaç vücuduma yayılırken ben de kendimi yatağa bıraktım. Biraz dinlenmek iyi gelecekti.
Acaba haftaya hastaneye gittiğimde Rüzgar'ı görecek miydim?
(Obaaa kızım, ikiniz de bir durun daha şurada altıncı bölümdeyiz yaa.)
Onunla konuşmak bana çok iyi gelmişti. Yıllardır içimde taşıdığım duygular, o gecede biraz olsun dışarı sızmıştı.
Annem yanıma geldi.
"Gece nasıl geçti? Bundan sonra kalabalık oda yok artık."
"Anne ya... İki insan gördüm, konuştum. Ben artık çok sıkıldım bu yalnızlıktan."
"İyi de sen yıllarca arkadaşlık etmekten kendin kaçtın."
"Çünkü eğer bir arkadaşlık kurmuş olsaydım, hastalığım onun da sürekli sizin gibi tetikte olmasına sebep olacaktı. Ama kalabalık odada sohbet etmek.
