Apocalypse

Friends are like stars. The one that stays, are the one that shines. Isa lang 'yan sa mga hugot para sa ating pinaka minamahal na kaibigan. Kaibigan... Kung pumili ka ng kaibigan ay kilitisin mo muna ng mabuti. Dahil kung ano ang kaibigan mo, ay siya ring ugali mo. Tell me who your friends are, and I tell you who you are. Yan ang palaging sinasabi ng nanay ko sa'kin. Kung basagulero ang kaibigan mo? Basagulero ka narin. Kung maganinginom? gan'on ka rin. Plastic sa plastic. Ahas sa ahas. Peke sa peke. Basura sa basura. Kung plastic siya? Itapon mo sa basurahan. Kung ahas siya? Ibalik mo sa kagubatan. Kung peke siya? Balik mo sa China. Gamitin mo utak mo. Dahil isang kahihiyan ang namatay ka sa kabobohan. Matanong ko lang. Gaano na ba katagal kayong mag-kakaibigan? Bago palang? 2 years? 3 years? Isang dekada? O higit pa? Pero sapat na ba yang kalalim para pagtiwalaan sila? Laging tandaan na lahat tayo ay may pinakatatagong sikreto. Na kahit magulang natin ay walang alam. Pero walang sikreto ang hindi na bubunyag diba? Sapat na rin ba kalalim ang samahan niyo, na kahit sarili niyong buhay itataya niyo? Dahil ang tunay na kaibigan handa kang damayan hanggang sa kamatayan. Na kahit ano kaman o maging sino kapa, hindi ka iiwan. Pero paano mo malalaman kong ang mga itinuturing mong kaibigan ay tunay sayo? Sabi nga nila 'Keep your friends close, but keep your enemies closer' Malay mo nalang ang tinuring mong kapatid ay siyang maghahatid sayo sa impyerno. "No. Hinding hindi kami mag tratrayduhan. Diba? Best friends forever!" Hindi porke't mabait? Eh kaibigan na ang turing sayo. Yung iba? May kailangan. "Sama Sama tayo at walang mag iiwanan. Promise? Promise!" Promises are meant to be broken. "Roses are red. Violet is blue. We're best friends, I love you! And that's true." Always remember, roses aren't always red. And violet is never been blue. Bitter? No. I'm just warning you. At kapag nangyari na, wag mo akong sisihin. Don't say, I didn't warn you... Taylor Swift eh? Hindi lahat ng kaibigan mo, ay kaibigan din ang turing sayo. Yung iba, hinihiling na ang kamatayan mo. Hindi sa sinasabing hindi ka magkikipag kaibigan. Ang sinasabi ko lang na maging matalino ka sa pinipili. Malay mo may sawa kana palang nadala sa bakuran mo. Kung totoo man sila sayo? Ede waw. Pahalagahan mo sila dahil swerte ka. Sa panahon ngayon, bihira kanalang makakahanap ng tunay na kaibigan. Pero... Tanong ko lang. Tanong ko lang. Magiging tapat pa 'rin ba sila sayo, kong sarili na nilang buhay ang nakataya? Let's reverse it. Kung ikaw ang nasa puwesto nila. Kaya mo bang ipaubaya ang buhay mo para lang maligtas ang kaibigan mo? I've already said it. "Trust no one." WARNING!!! 1. This story contains some disturbing scenes, violence, and also profanity. So it may be uncomfortable to some other readers. So if you feel uncomfortable with it you can freely leave. 2. Also expect Grammatical errors, Typographical errors and etc. 3. Just what I've said, bata palang ako no'ng sinulat ko toh. I'm just a child with a jejemon disease.I'm not an expert at writing. So don't expect to much. Dahil madi-disappoint kalang. Katulad ng sweetness niya. 4. Pinaglihi sa sama ng loob ang author. So if you want a perfect story, umalis ka dito. 5. Story written in Tagalog-English. Author's Note: Hindi talaga maiiwasan ang kajejehan, kaya pasyensyahan niyo na kung dumaan ito sa gano'ng stage sa buhay. And also ang mga characters dito ay binase ko sa ugali ng mga kaibigan ko. Syempre nandito yung mga kinaiinisan ko. Kakawawain ko sila dito. Moral lesson: Wag galitin ako dahil kawawa ka dito. And yung names nila may similarities sa names ng characters dito. DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, business, places, events and incidents are either the product of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events are purely coincidental. "Trust no one."