İdil.
"Kader gayrete aşıktır." demiş Yunus Emre.
Sanırım benim gayretim de kadere aşık. Ama yaşamak için o kadar çabalamama rağmen, kader ayaklarımın önüne ölümü seriyor.
Belki de yersiz çaba harcıyorum. Belki de çok önceden kaderime boyun eğlemeliydim.
Kadehimin dibinde kalan son şarabı kafama diktiğimde kendi kendime gülmeyi beklemiyordum. Şuan gerçekten kahkaha atıyorum. Lanet olsun, neye güldüğümü bile bilmiyorum.
"İyi misin?" Mirza'nın sesiyle ona döndüğümde bile gülüyordum. Çok ses çıkarmış olmalıyım ki odama kadar gelmişti. Sorduğu soru ise daha çok kahkaha atmama sebep oldu.
İyi misin? Soru mu bu?
Berbat haldeyim!
Şuan karşısında bir deli varmış gibi bakıyordu.
"İdil?" dediğinde bir adım atıp aramızda ki mesafeyi kapattı. O kadar sesli gülüyordum ki gözlerimden yaş
