Andrew POV
Pagkatapos ng almost 2 hours na surgery sa isa sa mga pasyente ko ay nagtungo agad ako sa aking opisina upang magpahinga sandali. After 15 minutes na nakahiga ay tumayo ako at nagtungo sa may bintana. Routine ko na ito kapag gusto kong magrelax. Tinatanaw ko ang labas ng hospital at kitang kita ko rito ang view ng harapan ng hospital. I find it rewarding to watch our patients and and their families enjoy their time relaxing outside.
“So, dito ka pala tumatambay?”
Napapitlag ako ng marinig ang pamilyar na boses. Nagtataka ako kung anong ginagawa ni Natalia rito.
“Oh I’m sorry kung nagulat kita.” anito at ngumiti.
“It’s fine, paano mo nalamang narito ako?” kunot noo kong tanong dito.
“Your nurse told me where you are. Bukas yung pintuan kaya hindi na ako kumatok.” paliwanag
