Mabuti na lang talaga at hindi nagkasakit si Rush matapos naming maligo sa ulan kahapon. Kung nagkataon, baka hindi lang sermon ang inabot ko kay tita Judy—malamang napalayas na ako rito sa bahay. Alam kong protective lang siya kay Rush, pero minsan parang sobra naman. Pero kasalanan ko rin naman kasi dahil hindi ako nagpaalam kay tita. Well, anyways, ang mahalaga okay na ang lahat, diba? Nangyari na eh kaya wala na talaga akong magagawa pa.
Ngayon, nasa sala kami ni Rush. Since ako na ang temporary tutor niya—dahil sumuko na agad si Pinky sa kanya—I had no choice but to teach him the basics. Pero, hoy, hindi ko siya tuturuan ng kabulastugan ‘no! Syempre may delikadesa naman ako kahit na malibog ako.
Nakaupo kami sa carpet, may alphabet cards at isang maliit na whiteboard sa harapan nam
