Paglabas nila ni Ezekiel sa bahay ay nakaalalay pa rin sa kanya ang binata hanggang sa nakaparang sasakyan nito sa labas ng gate. Walang naglakas loob na umimik pero nagkakangitian naman kapag napapatingin sa isa’t isa. Pinagbuksan siya ng binata ng sasakyan at tulad ng isang maginoo ay inalalayan pa siya nito hanggang makalulan at makaupo siya sa tabi driver seat. Maingat nitong isinara ang pintuan pagkatapos ay umikot naman ito upang umupo sa harap ng manibela. Ngumiti pa ulit si Ezekiel sa kanya bago nito inapakan ang silinyador at ginantihan naman niya ng bahagyang pagngiti. Pareho silang tahimik habang binabagtas ang daan patungo sa rezto ngunit ganon pa man ay hindi naman maikubli ng kanyang puso ang labis na pagkatuwa. He used to be with him dahil madalas kung nasaan naman ito ay na
