Sabah İstanbul’u hafif bir sis kaplamıştı. Zeynep yatağından kalkarken kalbi hafifçe hızlı atıyordu; bugün Efe ile buluşacakları gündü ve heyecanı bütün gününe yayılmıştı. Pencereden dışarı bakarken, sokak lambalarının sabah ışığıyla birleşen yansıması, içindeki merak ve hafif kaygıyı biraz olsun yatıştırıyordu.
Gün boyunca kafede geçen yoğun tempoya rağmen, Zeynep’in aklı sürekli Efe’deydi. Dersleri çalışırken, kitapları karıştırırken bile zihninde Efe’nin bakışları, gülümsemesi ve hafif gizemli tavırları canlanıyordu. Kalbinin her hafif çarpıntısı, onun varlığını bir kez daha hatırlatıyordu.
Öğleden sonra geldiğinde, Zeynep özenle hazırlandı. Saçlarını hafif dalgalı bıraktı, krem tonlarında doğal bir makyaj yaptı, üzerini zarif bir bluz ve şık bir etekle tamamladı. Çantasını omzuna tak
