ฉันตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ แต่พอลืมตามองไปข้างๆ กลับไม่เห็นคนที่นอนกอดฉันมาทั้งคืน และก็ไม่เห็นลูกน้อยที่นอนอยู่ในเปลข้างๆ แล้วด้วย ฉันลุกขึ้นนั่งก่อนจะเข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเอง
พอลงมาด้านล่างฉันก็ต้องยิ้มให้กับภาพที่เห็นตรงหน้า ภาพที่ผู้ชายตัวใหญ่นั่งอยู่บนโซฟาแล้วกำลังจัดการป้อนนมจากขวดที่ฉันปั้มไว้ให้เด็กตัวเล็กบนตัก
“ทำไมไม่ปลุกฉันคะ” ฉันเดินเข้าไปนั่งลงข้างๆ แล้วถามขึ้น
“เธอเหนื่อยมามากแล้ว ฉันอยากให้เธอพักผ่อน” เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงอบอุ่นคงเดิม
“คุณเองก็เหนื่อยไม่ต่างจากฉันหรอกค่ะ” เขานะช่วยฉันเลี้ยงลูกทุกอย่างเลย ไม่เว้นแม้แต่ช่วยเช็ดทำความสะอาดเวลาลูกถ่ายเขาก็ทำ
ฉันไม่อยากเชื่อว่าผู้ชายอย่างเขาจะทำได้โดยไม่รังเกียจ ไหนจะเวลาลูกตื่นขึ้นมาดึกๆ ของบางวันอีก เขาก็มักจะเป็นคนแรกที่เดินไปถึงเปลก่อนฉันและช่วยฉันกล่อมลูกจนหลับไปอีกครั้ง
“มันไม่เหมือนกัน ฉันแค่ดูลูกแค่นี้เอง แต่เธอทั
