น้ำใส
หลังจากคุยกันเรียบร้อย ฉันก็เลือกจะเดินออกจากห้องลงไปด้านล่างแล้วปล่อยให้เขาอยู่กับลูก ตอนนี้ฉันไม่พร้อมที่จะอยู่กับเขาสองคน ถึงแม้ว่าจะคุยกันไปแล้วก็ตาม แต่มันก็ยังเจ็บที่ต้องเจอหน้าเขาอยู่
และถ้าจะว่าฉันโง่ที่ให้โอกาสเขาง่ายๆ ก็แล้วแต่คนจะมอง เพราะสำหรับฉัน ที่ผ่านมาเขาก็ดีทุกอย่าง ฉะนั้นความผิดพลาดครั้งนี้ที่เป็นครั้งแรก ฉันพร้อมจะให้อภัย เพราะยังไงเขาก็ยังกล้าเลือกจะบอกความจริงฉันทุกอย่าง เขาเลือกจะไม่แต่งเรื่องโกหกฉันซ้ำสอง เพราะถ้าเป็นแบบนั้น ต่อให้นี่เป็นครั้งแรก ฉันก็คงให้อภัยเขาไม่ได้เหมือนกัน
ฉันคิดเสมอว่า คนเราไม่มีใครไม่เคยผิดพลาด ไม่เคยมีใครไม่เคยสับสนกับความรู้สึก ไม่เคยเลือกทางเดินผิด สำหรับฉันครั้งแรกมันคือความผิดพลาดจริงๆ และถ้าคิดได้ ก็พร้อมจะให้โอกาสแก้ตัวใหม่ได้ แต่ถ้าเกิดมีครั้งที่สองเมื่อไหร่ นั่นคงจะเป็นความตั้งใจจริงไม่เรียกว่าผิดพลาดอีกแล้ว และมันคงไม่มีคำ
