น้ำใส
คนที่เคยบอกไม่ว่างจนไม่สามารถกลับมาหาลูกเมียได้ แต่ตอนนี้กลับเป็นคนเดียวกันที่อยู่บ้านร่วมกับฉันและลูกมาหลายอาทิตย์
ฉันยอมรับเลยว่าเสียใจที่เขาสร้างให้มันไม่ลดน้อยไปไหน แต่ก็น่าโมโหมากกว่าจริงๆ ที่ตัวเองกลับตัดใจจากเขาไม่เคยได้เลย ขอแค่รักเขาน้อยลงก็ยังทำไม่ได้ มีแต่ความเจ็บปวด เสียใจ แล้วก็รับไม่ไหวกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันย้อนแย้งสวนทางกันจนทำให้ฉันปวดหัว เหนื่อยหน่าย และเบื่อกับชีวิตที่เป็นอยู่ตอนนี้
ไม่รู้ทำไมชีวิตครอบครัวที่มันค่อยๆ ดีมาตลอด จนก่อเกิดเป็นความรักที่สวยงาม มันจะดีต่อไปเรื่อยๆ ไม่ได้
แต่ถึงความสัมพันธ์สามีภรรยาของเราจะเป็นยังไงก็ช่าง แต่ฉันก็ไม่ได้กีดกันเขาที่แสดงออกว่าอยากใกล้ชิดลูก แม้จะอยากตอกหน้าเขากลับไป ว่าถ้าอยากทำจริงทำไมไม่ทำมาตลอด แล้วก่อนหน้านี้ทำไมถึงทิ้งขว้างลูกได้
แต่ก็นั่นแหละ พูดไปก็มีแต่เจ็บเองเหนื่อยเอง
“ทำไมต้องเอาลูกไปนอ
