6
955 Words
TRAVIZ’s POV
Nahiga sa tabi ko si Crystal. Naumpisahan na naman niya kaya ako ang tatapos ngayong gabi o hanggang umaga, depende sa nais niya.
Ipapalasap ko sa kaniya ang kakaibang sarap na hatid ng aking mga labi at dila. Ito na talaga ang tunay na sarap ng pan de svso at pan de himod. Bonus na ang monay niya niya na kaysarap pindot-pindotin at hataw-hatawin.
Mas lalong nagalit ang alaga ko pagkakita ko sa kaniya ng tumalikod siya.
Gusto ko na agad gamitin ang dila ko para mahimod ko ang kaniyang monay.
“Sarado na,” sabi niya sa akin pero ang kaniyang mata ay nasa alaga ko.
“Eyes up, Crystal. Mamaya mo na ulit pagnasahan ang nota ko.” Nakatingin ako sa maganda niyang mukha.
“How old are you, nga?” tanong ko.
“Twenty-one. Bakit mo natanong?”
“Puwede na.”
“Anong puwede na? Sabi ko sa ‘yo, virgin pa ako.”
“Wala pang nakahalik sa ‘yo?”
“Wala pa nga.”
“Pero gusto mong matikman?”
Nakita kong napalunok siya.
“Gusto mo. Tila nauuhaw ka. Okay, papatirin ko ang pagkauhaw mo ngayong gabi.”
Gusto kong tumawa sa hitsura niya. Para siyang kinakabahan pero parang gusto niya. Binasa pa niya ang mga labi niya gamit ang dila niya, sabay lunok.
“Mahiga ka na rito sa tabi ko. Huwag kang matakot, hindi ako nangangain ng virgin madalas. Tumitikim lang ako.”
Hindi pa rin siya kumikilos. Nagpapalitan ang tingin niya sa ibaba ko at titingin din sa mukha ko.
“Huwag kang mag-alala, hindi ko ipapasok ito. Wala sa plano ko ang mag-asawa. Puwede pa aaswangin gabi-gabi.”
“Sanay na sanay ka na pala. Pang-ilan ako sa ina-aswang mo?”
“Correction, aaswangin pa lang kita.” Itinaas ko ang mga kamay ko at tiningnan ko na tila nagbibilang.
“Huwag mo na alamin at hindi ko na rin mabilang. Anong gusto mo bang gawin natin, hahalikan kita habang nakaupo ka tapos ihihiga kita unti-unti sa kama. Saka ko itataas ang suot mo at saka ko –“
“Ang dami mo naman sinasabi. Puwede bang huwag na lang natin ituloy, pero huwag mo na akong sampahan ng kaso? Punasan mo na lang iyan para mawala ang finger prints ko.”
“No, no, no! Hindi puwede. Ako ang nadehado. Ikaw pumasok ka habang naliligo ako. Nakitaan kita, pero nakita mo rin ito. Huwag mong i-deny, nakita kitang nakatitig.” Paalala ko sa kaniya.
“Ako na ang may kasalanan noon. Saka tapos na iyon. Bakit mo pa ibinabalik?” Hindi ko alam kung nagtatanong ba siya o sinasabi lang niya.
“Wow, kung magsalita ka, parang may nakaraan na tayo.”
“Puwede naman kasing pag-usapan na lang natin. Kakalimutan ko na lang ang lahat, please, Angkol Traviz.”
“Hindi nga kita pamangkin kaya huwag kang tumawag ng Angkol sa akin.” Inirapan niya ako. “Sige nga, kung tatawagin mo akong Angkol, at may ginagawa tayo, maganda bang pakinggan?”
“Anong gagawin natin?”
“Kapag kinain na kita. Alangan naman isigaw mo, Angkol ang sarap mong kumain. Sige pa Angkol, sipsipin mo pa.” Sabi ko sa kaniya. Ang dami naman paliwanagan. Kanina ko pa gustong matikman ang ihahain niya. “Saka baka isipin pa nila na magkadugo tayo, kaya pangit. Mas masarap pakinggan kung pangalan ko ang sasambitin mo.”
“Ano? Traviz, sige pa, kantutin mo ako. Ganoon ba?”
“Iyon ba gusto mo? Ako gusto ko lang sana kainan. At speaking of kainan. Ayaw mong mabura ang finger prints mo? May naisip na akong solusyon.”
“Ano?” hinihintay niya ang sagot ko.
“Isubo mo na lang ito. Maliligtas ka. Wala pa akong narinig na mouth print o tounge print. Ano sa tingin mo?”
“Bibig ko ang ipangsasalsal ko sa alaga mo? Ayaw ko nga. Mawarak pa ang bibig ko. Nakita mo naman siguro, tapos iyan ang haba na, ang taba pa.”
“Ikaw lang ang umayaw. Pumapayag na nga ako sa ‘yo. ‘Yung iba nga nagmamakaawa na matikman ito, hindi ko pinagbibigyan. Ikaw walang kahirap-hirap, hindi mo na kailangan pang pumila, umayaw ka pa. Sige ka. Maglalaway ka na lang.”
Akmang tatayo ako. Hindi pa rin kasi siya kumikilos at hindi niya sa akin sinasabi kung paano niya gustong simulant ang aming gagawin ngayong gabi.
“Crystal, gising ka pa ba? Sinong kausap mo?” Nasa labas ang pamangkin ko.
“Si Elsie.”
“Alam ko. Sagutin mo tinatanong ka.”
“Sasabihin ko sa kaniya na nandito ka?”
“Ikaw, kung gusto mo magkaroon ako ng witness.” Sagot ko sa kaniya.
Napaawang ang bibig niya.
“Isusubo ko na bas a bibig mo?”
Lumakad ako palapit sa kaniya.
Bigla niyang itinikom at saka nagsalita. “Nasa labas si Elsie. Sandali.”
Tumayo siya at lumapit sa may pinto.
“May kausap lang ako sa phone, Elsie. May kailangan ka ba?
“Naiwan ko ba d’yan ang hairbrush ko?” tanong niya mula sa labas.
“Check ko.” Sagot niya at saka ako binalingan.
“Puwede bang magtago ka muna, please lang.” Sabi niya sa akin.
“Kunin mo na lang at saka mo sa kaniya iabot. Bakit kailangan mo pang buksan ng malapad ang pinto. Saka nakita mo na ba ang suklay niya?”
“Elsie, wala dito.” Hindi na siya naghanap.
“Okay, sige. Baka kung saan ko lang nailagay. Good night, Crystal.”
“Good night, Elsie.”
Kanina pa ako nanggigil sa monay nitong si Crystal.
Bukas nga gagawa ako ng dalawang pan de monay na kasing laki nitong sa kaniya.
- Writer
