ANGKOL TRAVIZ (SSPG), ANGKOL COLLABORATION #5

TRAVIZ’s POV Alas-tres pa lang ng hapon, pero parang may riot na sa harap ng panaderya ko, at ako ang dahilan este ang paninda kong mga tinapay. “Girls, relax. Take it easy. Lahat kayo ay matitikman ko este makakatikim ng pan de himod ko. Hindi kayo mauubusan, basta pumila lang kayo nang maayos,” sigaw ko sa kanila. Ganito ang scenario araw-araw puwera tuwing araw ng Linggo. Basta sasapit ang alas-tres ng hapon, nagkakagulo dito sa Bayan ng Santo Birhen, Brgy. Marupok, Sitio Makisig, sa harap ng aking maliit na panaderya. Kanina pa sila nagkakagulo sa harap ng bakery ko. One man team lang ako rito kaya akin lang ang pagod. Hindi naman ako whole day na bukas kaya alam ng mga customer ko kung anong oras sila pupunta rito. Balewala sa kanila kung ako ay pawis na pawis dahil sa init ng pugon kahit na may electric fan. Madalas ay may nag-aaway dahil lang sa pagpila. Gustong mauna, kung para saan ay hindi ako sigurado. Baka nais mauna na makalapit sa akin at makita ang aking katawan na maraming pandesal. Mas lalong nakikita ang mga pandesal ko kapag nagpapawis ako. Sabi ng mga kaibigan ko rito sa Sitio Makisig, gamitin ko raw ang katawan ko para maging mabenta ang mga tinapay ko. Sagot ko nga minsan, e kung katawan ko na lang ang ibenta ko? Nagtawanan lang sila. Mga simpleng bastos din ang mga loko. Lahat kami ay lagpas na sa kalendaryo ang edad. Kaya Angkol na ang tawag sa amin. Nagkakasundo naman kami. May kani-kaniya kaming hilig kaya walang kompetisyon sa isa’t isa. Para malibang sila habang hinihintay na maluto ang tinapay para sa pan de himod, ipapakilala ko muna sa kanila ang bagong tinapay. “At isa pa, may bago tayong produkto na inimbento siyempre ng your’s truly, Traviz the baker.” Malakas kong anunsyo. Ngumiti pa ako kaya naman tilian na naman sila. Hindi ko alam kung puro dalaga ba sila, pero marami na rin ang may edad base sa hitsura at tindig. Alam ko naman sa katawan kapag dalaga pa o dala na pero puwede pa rin akong magkamali. “Ano ‘yan? May makakatalo pa ba sa pan de himod mo?” tanong ng isang suki ko. Malapit lang ang puwesto nitong parlor dito. Halos lumuwa na ang kaniyang kaluluwa sa tuwing nakikita ko. Baka ganito na talaga siya kung manamit. At hindi lang siya, marami silang inspirasyon ko sa pagbuo ng bago kong produkto. Madalas ay ang ut0ng na lang ang natatakpan ng maliit na telang suot nila. “Nasa sa inyo iyon kung ano ang mas magugustuhan ninyo. Kasi ako, gustong-gusto ko ito.” Sabi ko sa kanila. “Mukhang masarap nga iyan kung nasasarapan ka, Traviz.” Ito ang may nakaaway noong nakaraang araw. “Kailan ba ako gumawa ng hindi masarap?” “Ilalabas ko na ang bago kong produkto.” Kinuha ko na at may takip pa para talagang surprise. Itinaas ko habang natatakpan pa ito ng puting tela. Parang may pa-auction ako at kailangan ko pang takpan. “Dyararaannnn,” may pa-effects pa ako. Natahimik silang lahat. Parang bantay na bantay ang bawat galaw ng kamay ko. “Wow! Ang ganda naman niyan Traviz at mukhang masarap.” Tila may pang-aakit ang boses nang nagsalita. “Siyempre, masarap ito! At ang tawag ko rito sa tinapay na ito ay walang iba kundi pan de svso. At ituturo ko sa inyo kung paano kainin itong kulay rosas na svso.” Hindi pa ako nasiyahan. Kumuha ako ng bangko at doon ako tumayo para makita nila akong lahat. Ito ang hinihintay nila tuwing hapon. Bago ako magbenta ng tinapay, may demonstration pa ako. Gusto ko lang makasiguro na makikita ng bagong customer ang tamang pagkain sa mga paninda ko. Hawak ko na ang tinapay habang ipinapakita ko sa kanilang lahat. Ito ang tinapay na kulay pink na nabibili sa mga bakery. Nag-innovate lang ako. Nilagyan ko ang pinakataas nito sa gitna ng isang bilog na siyang nagrerepresent sa ut0ng. “Tingin na sa akin, ladies. Dahil mahalaga kayo sa akin, gusto ko kayong papurihan sa pamamagitan ng tinapay na ito.” Para talaga akong may palabas dito. Inilabas ko ang dila ko at sinimulan kong dilaan ang pinakatukt0k nito. Kuntodo emote pa ako habang nakatingin ako sa isang nakapila na hindi mapakali sa kilig. Nakikinita ko pa ang mga mata ng iba na feel na feel na sila ang ginagawan ko nang ganito. Pinaikot ko pa ang dila ko. “Ahhh, Traviz, kapag kailangan mo ng totoong svs0 puwede ang sa akin.” “Hoy, tumigil ka! Baka isumbong kita sa asawa mo. Ang lantod lantod mo pa, ang dami mo ng anak.” “Pakialam mo? Ikumpara mo naman ako sa sarili mo, kahit marami akong anak, mas seksi naman ako kaysa sa ‘yo.” Bago pa magsimula silang mag-away na naman ay inawat ko na. “Ladies, huwag mag-away-away, baka isa sa inyo ang palarin para maranasan na masvso ko.” “Ako na ang tamang babe, kahit , maya’t mayain mo ako Traviz, puwede. Tingnan ko kung makaahon ka pa rito.” Akala ko ay tatahimik sila pero mas naging wild pa ang lahat. Mabubuhay yata ako sa kaka-svso palagi kapag ganitong karami ang handang magpasvso.