Mabilis nilang naubos ang kanilang paninda. Nang pauwi na sila, doon na talaga sila itinirik ng kanilang kolong-kolong na sasakyan.
"Baba!" utos niya sa kapatid na hindi na maipinta ang hilatsa ng mukha. Tinaasan niya ito ng kilay. Tirik na tirik na ang araw at may mga nagdadaan ng mga sasakyan. Maalikabok ang daanan kahit pa sabihing sementado na ang kalsada. Mainit na rin ang sikat ng araw na dumadampi sa kanilang balat. Napatingin siya sa kapatid. Hinubad niya ang suot na jacket at ipinatong ito sa likod ni Mayang.
"Isuot mo at baka masunog iyang balat mo," ika niya rito na agad naman nitong sinunod nang nakasimangot. Hindi niya alintana ang kanyang balat sapagkat moreno naman siya. Mas nasunog nga lamang ito sa araw dahil sa araw-araw siya sa bukid para tulungan ang ama.
Pinameywang
