"Haydi ama Hümeyra sadece bir şakaydı." Dedi Baran. Yaklaşık yarım saattir beni ikna etmeye çalışıyordu. Kahvaltıdan sonra herkes evden ayrılmış, keyfim olmadığı için Baran evde kalmayı tercih etmişti. Ne deolsa keyfimi kaçıran kişi oydu.
"Baran gerçekten sinirliyim." Diye homurdandım.
"Yemek yedikten sonra sinirlenmeye devam edersin." Dediğinde yanıma oturdu.
"Aç değilim." Dedim sinirle.
"Saçmalama Hümeyra sabahta kahvaltı yapmadın."
Kimin yüzünden acaba? Oysa güne ne güzel başlamıştım. Bir şey söylemeden omuz silktim.
"Tamam sen bilirsin." Deyip odadan çıktığında arksında bakakaldım. Dudaklarımı büzerek omuzlarımı silktim.
Sabah bir şey yememiştim ve açtım ama bir an önce Baran'dan intikamımı almak için düşünmem gerekiyordu. Aç karna aklıma hiçbir şey gelmiyordu. Aşağıya inip yeme
