5 yıl sonra...
Murat çalan telefonunu ekrana bakmadan kapatıp uykusuna kaldığı yerden devam ediyordu. Ama ısrarcı telefon yeniden çalmaya başladığında gözlerini açmadan telefonu alıp kulağına götürdü.
“ O telefon niye açılmıyor?” diye bağıran tiz sesi duyduğunda bir anda gözleri açıldı. Yatakta oturur pozisyona gelip şaşkınlıkla telefona odaklandı. Ablasının sesi duymak onu hazırlıksız yakalanmıştı.
“ Abla.” Dedi hem şaşkın hem de mutlu bir şekilde.
“ Ne o, bir gün sesimi duymadın diye unuttun mu?” Dedi gülerek
Ellini kaldırıp gözlerini ovuşturmaya başladı.“ Sadece şaşırdım. Neredesin abla?” Gözlerini ovuşturup biraz daha ayılmasını sağladı. Onunla en son bir gün önce konuşmuştu. Dedesinin vefat ettiğini haber vermişti. Elbette onun bununla çok ilgileneceğini düşünmese de, işlerini
