“ Nereye gidiyoruz?” diye sordu.
“ Nereye istiyorsan?” Şu an gitmek istediği tek yer vardı. Ama oraya gitmesi imkânsızdı. O yüzden başı yavaşça önüne eğildi. “ Sana söz verdim Masal. Seni annenin yanına götüreceğim.” Dedi. Masal bu cümleyi duyar duymaz ona yeniden baktı. Ona inanıyordu. Kimseye inanmadığı kadar Emir’e inanıyordu. “ Ama bana biraz izin ver olur mu? Sizinkilerin oraya gitmene izin vereceğini sanmıyorum. O yüzden bu işi halletmem için biraz zamana ihtiyacım var.”
Başka bir şey duymasına ihtiyacı yoktu. Zaman mı istiyordu? Ona istediği kadar zaman verebilirdi. Gerekirse sonsuza kadar bekleyebilirdi onu. Emir götüreceğim dediyse ne yapar eder onu annesine götürürdü. Bunu biliyordu. O yüzden ona minnettardı. İçinde bulunduğu mutlulukla ellerini onun boynuna doladı. Emir bir a
