BANU
Öfkeden artık ne yapacağımı bilmiyordum. Yol boyunca hem sinirli hem de ağlar haldeydim. Yakup beni birkaç kez sakinleştirmeye çalışsa da, ona olan öfkem tazeydi. Arkamdan iş çevirmesini asla unutmayacaktır ve hemen affetmeyecektim de.
Ben günümü gün ederken kardeşim ve Kardelen kim bilir ne yaşadı. Üstelik Aslan deli gibi onu aramış olmalıydı. Jiyan hamileydi ve onun için sancılı bir süreç olmuştur. Zamanında kötü şeyler yaşasak da artık kendi hayatlarımıza bakıyorduk ve kimsenin kötü olmasını asla istemiyordum. Çok büyük hatalar yapmıştım evet ama zararın neresi sen dönersen kardır derler.
“Banu... Yapma böyle.”
Yakup’un beni sakinleştirme çabaları, sadece sinirimi artırıyordu. Ona olan güvenim sarsılmıştı; arkamdan iş çevirmişti kolay kabullenemezdim.
“Banu bak sakin ol, öf
